دلتنگی حس عجیبی است که گاهی“تـــو” را به یادم می آورد …
گاهی یعنی همیشه ، گاهی یعنی الان …

نه به دیروزهایی که بودی فکر می کنم و نه به فرداهایی که “شاید” بیایی …
می خواهم امروز را زندگی کنم …
خواستی باش … نخواستی نباش

فلانی نردبان هوسش را برداشت و از اینجا رفت چون میدانست با این چیزها قدش به عشق نمیرسد ، عشق بال میخواهد که او نداشت !

به جاده که نگاه میکنم چقدر دلم برای راه رفتن تنگ میشه ،،،
کاش روزی … باهم یه لحظه چشماتو ببند و ببین :::: من و تو باشیم
یه جاده ی بی انتها باشه … هوا هم بارونی باشه …
اگه اینا باشه هیچ وقت خسته نمیشم
حتی تاول پاهام رو هم دوست خواهم داشت

بي بهانه تو را مرور ميكنم تاخاموشيم نشان فراموشيم نباشد...

مغتاد به اینترنت مجرم نیست...
تنهاست!

بهانه گیر زبان نفهم...دلم را میگویم... آخر تو را از کجا برایش بیاورم.

اینجا در دنیای من گرگ ها هم افسردگی مفرط گرفته اند.دیگر گوسفند نمی درند.به نی چوپان دل میسپارند و گریه میکنند.....

اي غم ، تو که هستي از کجا مي آيي؟
هر دم به هواي دل ما مي آيي
باز آي و قدم به روي چشمم بگذار
چون اشک به چشمم آشنا مي آيي . . .

شاید تو آسمون رو دوست نداشته باشی ولی یکی یه آسمون دوست داره. . .

سلامی از دلی تنها/دلی آکنده از غمها/
گهی بی یار گهی با یار/گهی اززندگی بیزار
گهی گریان گهی خندان/گهی رنجیده از یاران
سلام ای بهتر از باران

ای نا رفیق.. به کدامین گناه ناکرده.. تازیانه می زنی بر اعتمادم
زیر پایم را زود خالی کردی . سلام پر مهرت را باور کنم.یا پاشیدن زهر نا مردیت را

حرفامو ميشنوي از لابلاي شعر اينجوري بهتره
اما بدون هنوز شبهام بدون اشک محال بگذره
بودي کنار من اما چه سوت و کور من بودمو خودم
با اين همه ولي از گوشه گيريات خسته نميشدم
تو با خودم که هيچ با سايه ي منم حرفي نميزدي
با اين همه ولي به شب نشيني دلم خوش اومدي
از چي برات بگم وقتي نگفته هام با من آجين شده
حس ميکنم دلم غمگين ترين دله روي زمين شده
روزا که ميگذرن اما محاله که حسم عوض بشه
آخه هر شب يه ذره شعر روح خرابمو سمت تو ميکشه
امشب قراره که با خاطرات تو بازم بشينمو باز دردو دل کنم
با کاغذاي شعر صبحو ببينمو غرق خودم بشم
با قطره هاي اشک رو کاغذاي خيس
اين بيت آخره اما هميشه شعر پايان قصه نيست

نمیدانم از دلتنگی عاشقترم یا از عاشقی دلتنگ تر فقط میدانم در آغوش منی ، بی آنکه باشی و رفتی ، بی آنکه نباشی

سرگذشتمان چنین بود...
ما به دنیا آمدیم..!
اما دنیا به ما نیامد...