آدمها دو جور زندگي مي كنن :

يا غرورشونو زير پا ميذارن و با انسانها زندگي ميكنن
يا
انسان ها رو زير پاشون ميذارن و با غرورشون زندگي ميكنن

تمام غصه هاي دنيا رو ميشه با يه جمله تحمل كرد..........
" خدايا مي دونم كه مي بيني "

لبانت را به صورتم نزديك نكن.....
مي ترسم
شوري اشك هايم نمك گيرت كند......

تنهایی...
همدم خوبیست به شرط آنکه سکوت نکند.

غذابه....دردناکه....تلخه:
دختری که تا یه ماه پیش مدام غرغراش و شیطونی هاش ولوس شدناش و حسود شدناش وتحمل میکردی و از همه مهم تر قرار بود عروست بشه خانم خونه ات باشه...............الان زیر خروارها خاک باشه

وقتی یه دوست خوب یه همدرد یه گوشه شنوا یه سنگ صبور بزرگ
تو زندگیت نداشته باشی یعنی تنهایی...
ولی اگه یه روزی همه ی اینا رو داشتی و حالا اون دیگه پیشت نباشه...
فقط تنها نیستی ....خیلی داغونی...خیلی....

هیشـکـی بَعـد هیـشـکی نَـمرده..!! ولی...خیـلیـــا بَـعـدِ خیـلیـا دیـگـه زِنــدگـی نـَکـردَن . . .!!

لایک=بدبخت!!! ما هم خیلی وقته دیگه زندگی نمیکنیم..!

به بعضی از دوستان باید گفت:
تردمیل می خوای چیکار؟!
اعصاب من که هست..والا

گوشه گير شدم ... نپرس چرا ؟!!
عاشقانه هايم با او تبديل شد به درد دلهايم با سيگارم ...
زندگي بار سنگيني به دوشم انداخت ...
جدايي ...
تنهايي ..
.حسرت..
.به کدامين گناه ... ؟!!!
بايد نشست و نشست و نشست ...
فکر کني به تمام گذشته اي که گذشت .. !!!

در زندگی من
اتفاقها همیشه می افتند،
حتی وقتی دستشان را میگیرم!
دلت نسوزد برای من
من عادت کرده ام که همیشه،
دستی
چوب لای چرخ آرزوهایم بگذارد....!!

" بــی خــود و بــی جــهــتــــ "
بــا داداشــم رفــتــیــم تــو بــازار رفــتـــــ داروخــونــه کــه دارو بـــگــیــره مــن دیــگــه تــو
نــرفـتــــم آروم آروم قــدم زدم کــه یــه دفــه رســیــدم درِ یــه طــلـا فــروشــی ....
هــمــیــن طــور داشــتـــم نــیــگــا مــیــکــردم کــه یــه دخـــتــر پــســر جــوون کــه عــقــد
کــرده بــودن اومــدن بــغــل دســـتــــ مــن واســادن ..... حــالــا دیــالــوگــای اونــا ....
حــامــد اون خــوشــگــلِ .... کــدومــشــون ..... اون کــه نــگــیــن ســبــز داره دیــگــه .....
آره خــیــلــی نــازه مــاشــالله خــوش ســلــیــقــه ای هــا ، وامــم کــه جــور شــد مــیــخـرمش
واســتــــ .... لــازم نــکــرده ، ایــشــالله بـــعــد عــروســــمــون طــلــاهــایــی کــه بــهــم کـادو
دادنــــو مــیــفــروشــم جــاش اگــه رســیــد ایــنــو مــیــخــرم ، نــشــد کــه نــمــیــخـوامـش
.....شــده،، واســتـــ از زیـــر ســنــگــم شــده جــور مــیــکــنــم و..........
خـــیــلــی دیــالــوگــهــای زیــبــایــی داشـتـــن ..... خــیــلـــی .....
لــایـــک = صـــفــــر

هی عجب روزگاری شده تمام دلخوشیمون شده ی صفحه ی روشن و چندتا کلید سرد و بی جون ....

زیــر اوار اخـــرین حـــرفت جــا مــانده ام

لعنتــــ ـــی(!)

نمیدانــی خداحـــافــظیت چند ریشـــتر بود

چقد سخته!!!!
مخصوصا وقتی اولین شب تولد باهم بودنت باشه.......

به سلامتى اون که واسه رفتنش گريه کردم ...
دور هم نشستو گفتو واسه اشکام خنده کردن ...

به سلامتيش که هرشب چشام ابريه ميباره ...
اما اون کنارشه و سر روشونه هاش ميذاره ...