آدم عشقشو یادش نمیره !
فقط یاد میگیره راجبش کمتر حرف بزنه
بهش کمتر فکر کنه
دلش کمتر تنگ بشه !

به سلامتیه کسایی که صادقانه و بدون هیچ غروری این جمله رو به زبون میارن :
” خیلی دلم برات تنگ شده “

شده ام شنبه! همه میخواهند از من شروع کنند...!
تـــــــــــــــرک کردن را!

به خودش که زورم نمی رسید …
دلش را زدم

اکنون کجاست؟ چه مى کند؟ سردش نیست؟
غذا خورده است؟ حالش خوب است؟ همه بر وفق مراد است؟
مى پرسید چه کسى؟خوب معلوم است...
کسى که فراموشش کرده ام…

تنهایی اونجاش درد داره که روز تولدتو یادش رفته باشه و خودت و با دلیلای بی منطق گول بزنی …
تنهایی اونوقتی سخته که بعد ۵سال بشنوی مهم تر از تولد تو توی زندگیش داره و بیکار نیست که یادش بمونه …
تنهایی وقتی آدمو میسوزونه که با همه ی اینا بازم دوسش داری و دلتنگشی !

سلام هایی که بوی خداحافظی میدهند …
بودن هایی که هیچکدام خوشحال کننده نیستند …
و رفتن هایی که امید بازگشتی به آنها نداری …
همه اینها را که جمع میکنی به یک کلمه میرسی :
تنهایی !

یادمان باشد با هم بودن دلیلی برای با هم ماندن نیست
رسیدن رفتن میخواهد اما آخر همه رفتن ها رسیدن نیست
یادمان باشد رفتنی میرود چه یک کاسه آب بریزیم پشت سرش ، چه هزاران قطره اشک …

روزگاری دیوانه ام بود!

ولی حالا: برایش شده ام تماسهای بی پاسخ...!!

نوشتن ازنبودنت بهم کمک نمیکنه.هیچ چیزی بعد رفتنت بهم کمک نمیکنه....

رَבِ پــآهــآيـَمْـ رـآ پــآڪْ مـے كـُنــَمْـ...

بـﮧ ڪسْے نـَگــويـيـב ڪٍـﮧ مـَטּ روزْے בَر ایـטּ בُنـْـيـآ بـْـوבَمْـ...

פֿـُבآيــآ مـَטּ اِسـْـتـِعفْــآ مےבَهـَمْـ...

ڪـَمـْ آوَرבهْ اَمـْ...

خاص no love..............

دلت ک آرام نباشد..
خنده ها و مسخره بازیهایت ک هیچ...
بیخیالیهایت هم دردی دوا نمیکنند..
کافیست بهانه اش جور شود...
بغض و چشم کارشان را میکنند..

لامصب امان نمیدهند!

...^تنهــا^...

نمیدونم اسم بیماریم چیه...عــشــق؟...وابــســتــگــی؟...عــادت؟...
علائمش اینه که حتی اگه تو شادترین لحظه های زندگیمم باشم کافیه "نــــبـــــودنـــــت"رو احساس کنم...اونوقت اشکام مسابقه میذارن و به وسعت تموم دلتنگی هام از چشام انتقام میگیرن...

لایک:0

گــاهــی دلــــــم مــی خواهــد آرام بــیایــم بـــنشینـــم کنــــارت
ســـرم را آرام بــگـــذارم روی زانـــــوانـــت....
"هــق هــق" گریــه کنـــم و تــــو آرام نـــوازشـــم کنـــی
خــــــدایــــا تو میدانـــــی کجـــــای راه را اشـــتباه آمدم که ایـــنقدر "کـــم آورده ام؟"

همیشــــه عشـــــق
پیــــش از آنکـــــه تــــو را بــــه اوج ببـــرد
هــــر دو پایـــت را می شکنــــــد !
و بعـــــد تـــــو می مــــانی و تنهــــــایی
و بعـــــد بــــــه میهمـــــانی ابـــرها می آیـــی !!!