چو كس با زبان دلم آشنا نيست
چه بهتر كه از شكوه خاموش باشم
چو يارى مرا نيست
بهتر كه از ياد ياران فراموش باشم

خدایا آنکه در تنهاترین تنهاییم، تنهای تنهایم گذاشت خواهشی دارم.
تو در تنهاترین تنهاییش تنهای تنهایش نذار...

وقتی دلتنگی به یاد کسی باش که دوستت داره، وقتی سکوت کردی یاد کسی باش که محتاج صداته، وقتی نا امیدی به یاد کسی باش که تنها امیدش توئی.

اصلا عاشق شدی واسه معشوقت بمیر... اگه مردی خاک بر سر بی جنبت کنن.

من بر اينم كه سزاوار قدمهاي تو باشم كه بيايي شايد،تو بر آني كه قدمهايت به كوي من بيچاره نيفتد به غلط

چقدرسخت شده پدال دوچرخه دوستي مان! يامن خسته ام ، ياشيب زياده ، شايد هم تو ديگه ركاب نميزني...

در دنیایی که اندازه یک کف دست،بیشتر نیست،شکستن دل حماقتی بیش نیست...خیانت کار آسانی ست،صداقت کار هر کس نیست

قلبم ببر جانم ببر اما زخود دورم مكن بردى ببر رفتى برو اما فراموشم نكن!

دلم گرفته ازآدمایی که میگن دوستت دارم اما معنی شو نمیدونن ازآدمایی که میخوان مال اونا باشی اما خودشون مال تونیستن،از اوناییکه زیر بارون برات میمیرن وقتی آفتاب میشه همه چیز یادشون میره.

آشنایان کهن راخبری از دل تنهایم نیست.غم دل باکی بگویم که کسی یادم نیست

چه بی تابانه میخواهمت ، ای که دوریت تجربه تلخ زنده به گوری است...

ترسم آن روز بیایی که نباشد بدنم. کوزه گر کوزه بسازد زخاک بدنم. لب آن کوزه بسازند زخاک لب من. بی خبر لب بگذاری به لبان دهنم

قلبم ببر،جانم ببر،اما زخود دورم مكن.رفتی برو،بردي ببر،امافراموشم مكن

گاهی به آسمان نگاه کن شاید کبوتری خسته به آشیانه دلت محتاج باشد!!!!

به يادت آرزو كردم كه چشمانت اگر ترشد
به شوق آرزو باشد نه تكرار غم ديروز