يك عمرقفس بست مسيرنفسم را
حالا كه دري هست مرابال وپري نيست،
حالاكه مقدرشده آرام بگيرم
سيلاب مرابرده وازمن اثري نيست، بگذاركه درها همگي بسته بمانند
وقتي كه نگاهي نگران پشت دري نيست..

اگر براستی خواستن توانستن بود ؛ محال نبود وصال و عاشقان که همیشه خواهانند؛همیشه میتوانستند تنها نباشند.

اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت؛عاشقان سکوت شب را ویران میکردند.

كنج اتاق،آرام نشسته ام.جواني ام چنگي به دل نمي زند.مادر،برخيز.كفش هايم را پاك كن،كيف و كتابم را بردار،مي خواهم به كودكي برگردم.

از همان اول قصه ی مارا لو دادند.....
یکی بود یکی نبود!

تنهاییم را به گردن هیچکس نمی اندازم ، گردن هیچکس تاب این همه سنگینی را ندارد !

آدم ها تنها که نباشند ، می روند ...
تنها که می شوند ، برمی گردند ...
وقتی که برگشتند تنها لایق یک جمله اند : "هِررررری

من کوه شده ام و دیگر
به هیچ کس نمیرسم...

خواستم با یکی درد دل کنم..!.. اول ازش پرسیدم سیگار داری ..!؟ گفت می خوای بکشی …!؟ گفتم نه .. تو بکش تا طاقت حرفامو داشته باشی..

بهم گفت يه آرزو دارم برام دعا كن.
چه شبها كه اشك ريختم و برايش دعا كردم.
اما حيف كه نميدونستم آرزويش جدايى از من بود...

ميروم . . .
تا خانه ها و كوچه ها. . .
جاي پاي تورا. . .
به خاطر بسپارند. . !

همه ي اشكانم براي تو بود،عشقت برايم خالي از لطف نبود،درست است مرا از خود بي خود كردي،ولي تنهايي را به من هديه كردي

جاي پاهايت بر دل برفي من مانده،به حرمتت بهار دلم همچنان زمستانيست. . .

غمناك ترين ترانه ي دلم بهانه ديدن توست توبگوبادل بيقرارم چه كنم ؟

تو باش نه به این خاطر در این دنیای بزرگ تنها نباشم تو باش تا در دنیای بزرگ تنهایم تنهاترین باشی