همه چیز را فروختم به جز آن صندلی که تو روی آن نشستی.شاید روزی که برگشتی خسته باشی.....

در خیالم پشت سرت آب ریختم.نه برای اینکه برگردی.تا پاک شود هر چه ردپای توست از زندگی ام....

تنها که باشی آرزو میکنی کاش یکی اسمت را صدا کند.حتی اشتباهی...!

خدا جون وقتي منو نقاشي كردي زيبا نقاشي كردي. ممنون سالم نقاشيم كردي. ممنون! ولي آخر چرا خداجون تنها نقاشيم كردي

بهای سنگینی دادم تا فهمیدم: کسی را که قصد ماندن ندارد باید راهی کرد....

بحساب خیالبافی ام مگذار، اما ستاره ای دارم در تاریکترین شبها،فقط خواستم بدانی که میتوان دلخوش کرد به چراغهای کوچک یک هواپیما.

و عشق قیچی شد!
وقتی تو سنگ شدی و من کاغذی بی رنگ

خیلی سخته که روز تولدت همه بهت تبریک بگن جز اونی که فکر میکنی به خاطرش زنده ای...

گفت: دوستت دارم...
از کجا باید میدانستم او را به یاد دیگری می اندازم....

آموخته ام که اگر کسی یادم نکرد ، من یادش کنم ،
شاید او تنها تر از من باشد !!!

درونم غوغاست..ساده ميشكنم..با يك تلنگر كوچك.. اينگونه نبودم... شدم..!!

ازكفش هايش خوشم آمد،بهانه اي شدبرايش...گفت:"بپوش و برو..."

مدام گفت خيالت تخت من وفادارم!ومن چه ساده لوحانه خيالم راتختي كردم براي عشق بازي اوباديگري...

و سالها بعد یاد تو از خاطرم خواهد گذشت و نخواهم دانست که کجایی اما آرزوی من برای خوشبختیت تو را در بر خواهد گرفت و احساس میکنی اندکی شادتر و اندکی خوشبخت تری و نخواهی دانست که چرا...

چه رسم عجیبیه!!! همیشه اون موقعی که بهشون نیاز داری تنهات میزارن و اون موقعی که دیگه نیازی بهشون نداری برمیگردن پیشت. اما ای کاش اونا هم میدونستند که" چه زود دیر میشه" انقد دیر که دیگه جایی واسه اونا نمیمونه... نه تو قلبت نه تو زندگیت...