“من”یک نقطه دارد
من تنها هستم
”تو” دو نقطه دارد
پس تنها نیستی..

بس است
میهمان داریم
بیا و آبروداری کن
نگذار بفهمند پشت این نقاب خندان خیس میشوی…
با چشمانم هستم..

خیلی ها مترسک را دوست ندارند چون پرنده ها را می ترسونه اما من دوسش دارم چون تنهایی را درک می کنه!

میان من و تو فاصله هاست...
گاه می اندیشم که آیا تو میتوانی به لبخندی این فاصله را برداری.......

رفته ای ؟؟؟
بعضی ها بهش میگن قسمت
اما من تازگیها بهش میگم به درک !!

گــــفته باشــــم !.!.!
مـــن درد مــــــــی کــشــم ؛
تــــو امــــا …. چشم هـــــایت را ببنـــــــد !
سخت است بـدانـــــم می بینی ، و بی خیــــــــــالی … !

چشمانم را باز ميكنم و تو نيستي...
اين بيرحمانه ترين اتفاق هر روزم است.

تیک تاک کسل کننده ی ساعت دیواری اتاق،
پُک میزنه از تک تک ثانیه های مونده از عمرم…
تیک ،
تاک.
به همین سادگی ،
بی تو ،
…
یک عمر گذشت… 

ساعت مچی ات را باز کن … دست هایت را در بیاور
بگذار برای یک شب هم که شده
آب ِ خوشی / از گلوی ِ چشمهایت / پایین برود …

آدم فهمیده ای بود !
خوب می دانست کجاها خودش را به نفهمی بزند …

فصل امتحانات. . .
من جز مرور رنگ چشمانت و خط کشیدن زیر دلتنگی هایم هیچ درسی ندارم....

بوی هجرت می اید.
باید امشب بروم.
باید امشب چمدانی را که به اندازه ی پیراهن تنهایی من جا دارد بردارم و به سمتی بروم.
رو به ان وسعت بی واژه که همواره مرا میخواند..
کفش هایم کو؟

کاش بدونی نبودنت,ندیدنت,یا رفتنت هرگز بهونه نمیشه واسه از یاد بردنت.(همیشه بیادتم)

گاهی آدمهای تنها خیلی خوش شانس هستند...... چون کسی رو ندارن که از دست بدن.......

هنوز هم خاطره هامون آرومم نميذاره
رفتي نگفتي اشك چشام ميباره