حال مرا نپرس که هنجار ها مرا
مجبور می کنند بگویم که "بهترم"

گاهی دلت میخواد همه بغضهات از توی نگاهت خونده بشن...
میدونی که جسارت گفتن کلمه ها رو نداری...
اما یه نگاه گنگ تحویل میگیری یا جمله ای مثل: چیزی شده؟؟!!!
اونجاست که بغضت رو با لیوان سکوت سر میکشی و با لبخندی سرد
میگی: نه،هیچی .

رفتي...
رفتنت خنده را از من گرفت.
و غرورم
گريه را...
من ماندم و پاييز و سيگار.

می بینی ؟
بی تو ایستاده ام روی پاهای خودم و دارم تو را نگاه می کنم که حتی روی حرف های خودت هم نمی توانستی بایستی …

من خیلی “با احساسم”
ولی یادت نره ؛ تنفرم یه حسه … !

آنقدر خوب هستم که ببخشمت … اما …
آنقدر احمق نیستم که دوباره به تو اعتماد کنم !

هدف از آفرینش بعضی ها فقط اینه که با بودنشون به ما ثابت میکنن که تنهایی چه نعمت بزرگیه!!!

اینی که من دارم می کشم ، درد بی تو بودن نیست…
تاوان با تو بودنه !

دنیا رو می بینی ؟
حرف حرف میاره ، پول پول میاره ، خواب خواب میاره …
ولی محبت خیانت میاره !!!

یه خط داشت اما هفت خط بود …
به همین سادگی !!!

باید قاب بگیرم حرفهایت را ؛ همه “عکس” شدند !

سرد خواهد شد روزهایت بی آغوش من …
بر تن کن دروغ هایی را که بافتی …

من دلم گرم تو بود ، تو سرت گرم دلم …

هرگاه از شدت تنهایی به سرم هوس اعتمادی دوباره میزند خنجر خیانتی را که در پشتم فرو رفته درمیاورم ؛میبوسمش ؛صیقلی عاشقانه ؛اندکی نمک به رویش؛نوازشش کرده دوباره بر سرجایش میگذارم.از قول من به آن لعنتی بگویید خیالش تخت من دیوانه هنوز به خنجرش هم وفادارم!

آنقدر تنهایم که کسی نیست تا صندلی را از زیر چوبه ی دارم بکشد. . .