سخترازهمه اينا:خيانت وتنهايي,اينه كه يكيروازته ته قلبت دوست داشته باشي وحاضري براش هركاري كني,وقتي ميبينيش دوست داري فقط جيغ بزني باشنيدن صداش قلبت به تپش بيوفته,دستات يخ بزنه هول كني به تته پته بيوفتي...ولي اون خيلي راحت ازت بگذره وتوروفقط به عنوان خواهرخودش,وخواهردوستش قبول داشته باشه...

چقدر دلم می خواهد نامه بنویسم
تمبر و پاکت هم هست
و یک عالمه حرف...
کاش کسی جایی منتظرم بود...

من همون دیوونه ایم که هیچوقت عوض نمیشه... همونی که همه باهاش خوش حالن اما کسی باهاش نمی مونه... همونی که مواظبه کسی ناراحت نشه اما همه ناراحتش ميكنن... همونی که تکیه گاه خوبیه اما واسش تكيه گاهي نیس... همون..!! چي بگم؟! هيييي...

نه نمیدانی …
هیچکس نمیداند … !
پشت این چهره ی آرام در دلم چه میگذرد …!
نمیدانی …!
کسی نمیداند …..!
این آرامش ظاهر و این دل ناآرام …!
چقدر خسته ام میکند …

از سرم که بیفتی ، دست و پای غرورت خواهد شکست !
آن روز درد شکستن را خواهی فهمید ... روزی که از چشمت افتادم را به یاد آر....

خدایا میترسم از کسانی که عاشق کردن و خوب بلدند اما عاشق نمیشوند

یه روزی از همین روزا میرم یه جای بی نشون
یه جای که پیدام نکنی بشی واسم بلای جون
تو ميدوني دستاي تو سردِ بدون دست من
بايد كه از اينجا برم تا نبيني شكست من
چشماي تو مونده به در با تنهايت سر ميكني
گاهي به ياد خنده هام گونه هاتو تر ميكني
باید برم باید برم ایمجا وفا نداره
خاطره هام حتی واسم دیگه صفا نداره
باید برم تنها بشی ابر چشات بباره
فکر نکنم که اون دلت بی من دووم بیاره
من که دیگه حوصله ی گذشته هامم ندارم
تو این شبا که بیکسم بازم تو رو کم ندارم
یه روزی از همین روزا......

حکایت رفاقت من و تو،
حکایت قهوه ایست که امروز به یاد تو تلخ تلخ نوشیدم!
که با هر جرعه بسیار اندیشیدم،
که این طعم را دوست دارم یا نه؟
وآنقدر گیر کردم بین دوست داشتن و نداشتن،
که انتظار تمام شدنش را نداشتم!
و تمام که شد فهمیدم باز هم قهوه میخواهم،
حتی تلخ تلخ !!

بگذار هرکس هرچه می خواهد بگوید...
بگذار هرکس هرچه می خواهد بکند...
برایم مهم نیست چه می شود...
به تمام باورهایم سوگند!!!
تا همیشه دوستت خواهم داشت!!!
عزیزترین!!!

چـتر نمیخواد هوای بارونی..
تو رو میخواد لعنتی..
می فهمـی؟!

روز مرگم
تو آخرین نفسم فقط یه چیزی بهت میگم :
اینجوری میرَن ،نَ اونجوری . . . . !!

چقدر تازگی دارد برایم روزهایی که منتظر آمدن کسی نیستم و شبهایی که از نیامدنش دلگیر نمیشوم...بی کسی هم عالمی دارد...

چقدر سخته تو چشای كسی كه تمام عشقت رو ازت گرفته و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داده زل بزنی و به جای اینكه لبریز كینه و نفرت بشی حس كنی كه هنوز دوستش داری چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیوار تكیه بدی كه یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده چقدر سخته تو خیال ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقت دیدنش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشك گونه ها تو خیس كنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز دوستش داری

تقدیم ب عشق جاویدم‏؛
شده درخلوت تنهایی خودیادیک خاطره شادت بکند‏?؛
لرزه برقلب ودلت اندازدبی خبرازهمگانت بکند‏?‏؛
وتویی خاطره خلوت تنهایی من.

خدایا کفر نمیگویم,پریشانم چه میخواهی تو از جانم!
مرا بی انکه خود خواهم اسیر زندگی کردی؟
خداوندا اگر روزی زعرش خود به زیر ایی, لباس فقر پوشی و شبی اهسته و خسته, کمی دست و زبان بسته به سوی خانه بازایی, زمین و اسمان را کفر میگویی!
نمیگویی؟؟!
خداوندا اگر روزی بشر گردی و از حال بندگانت با خبر گردی پشیمان میشوی از قصه ی خلقت, از این بودن از این بدعت...
خداوندا تو مسئولی,تو میدانی که انسان بودن و ماندن چه دشوار است.