اگه عمرم یه نفس بود
واسه دیدار تو بس بود
آخه عاشق تو بودم ... نبـــودم؟
اگه دیر به تو رسیدم
اگه آخــــرش بریــدم
ولی آرزومو دیدم ... نــدیــدم؟
از خــدا چیزی نخواستـــم جز یه عشق یادگاری
پیشکـــش تــو که یـــروزی بتونــی تنهام بـزاری
از تو هم چیزی نخواستم که به فکر من نباشی
میدونـــی دلــــم نیومد پای عشق من فدا شی
اگه قسمتم نبودی
ولی فرصتم که دادی
این دو روز آخر عمــری با تو باشم...
وقتی این شعر و میخونی که تو دنیای تو نیستم
از خدام بوده که با تو آشنا شم...

جه ساده بودم كه فكر ميكردم به دورم ميكردند افرادي كه دورم ميزدند.

جريان جيست؟ هيجكاه بيدا نميشود اجساد اشخاصي كه ادعا دارند برايمان ميميرند!

بدترين درد اين نيست كه عشقت بميره، بدترين درد اين نيست به اوني كه دوستش داري نرسي، بدترين درد اين نيست كه عشقت بهت نارو بزنه، بدترين درد اينم نيست كه عاشق يكي باشي و اونم ندونه، ميدوني بدترين درد جيه؟ بدترين درد اينه كه يكي بميره بعد بفهمي دوستت داشته....

به سلامتي اوني كه آرزو بود..
نفس بود..
آرامش بود..
رويا بود..
ولي خاطره شد..
بغض شد..
درد شد..
كابوس شد..

زخمی بر پهلویم هست ، روزگار نمک می پاشد و من پیچ و تاب می خورم و همه گمان می کنند که من می رقصم

وقتی کسی در کنارت هست،خوب نگاهش کن
به تمام جزئیاتش...
به لبخند بین حرف هایش..
به سبک ادای کلماتش،
به شیوه ی راه رفتنش،نشستنش..
به چشم هاش خیره شو..
دستهایش را به حافظه ات بسپار...
گاهی آدم ها انقد سریع میروند،که حسرت یک نگاه سرسری را هم به دلت میگذارند..

گرگ هم با محبت رام می شه
تنها موجودی که با محبت هــــــــــــــــــار می شه انسانه ...
بهش رسیدم که میگم هار شدم ولش کردم از محبت زیادی حالا دارم به روزگار سگ میفتم.خداکنه حلالم کنه فقط همین

هر چقدر هم که بگویی : تنهایی خوب است
هم من و هم تو می دانیم که، تنهایی خوب نیست
ولی چه می توان کرد
وقتی خوبی نمانده تا به تنهایی،واژه تنهایی را از تخته سیاه زندگی پاک کند
به تنهایی و بدون تو روزگار می گذرانم
ناراحت نباش، این روزها همه کمکم می کنند باور کنم:
تنهایی خوب است ...

سلامتی اونایی که همدم تنهاییشون فقط و فقط یه گوشیه و یه هندزفری

گویند خدا همیشه با ماست
ای غم نکند خدا تو باشی

دختر: به تاوان دلم که شکسته شد دل هارا میشکنم،گناهش پای دلی که دلم راشکست...
پسر عاشق: آنان که عشق من را به بهانه ی عشق دیگر گم کردند !
باشد که این بهانه سایه نفرینی باشد بر خط به خط کتاب زندگیش.

من در اینجا دلم می شکند /چه کسی می شنود؟ / این صدای نفس مرگ / این هوای آه یک درد / و یک برگ / که می خیزد از آن بالا ها/ سوی بن بست زمین / و دلم می لرزد / از هوای خنک تنهایی / و در اینجا دلم می شکند/ چه کسی می شنود؟

عادتم داده خیال تو که تنها نشوم،یاد من هم نکنی باز به یادت هستم

چشم بَـــــسته از فرسنگ ها می شناسمت…! این تَـــــلاشت برای گم شُــدن مَــرا می خنداند…