خداجونم مرسی ک خواستی منم مثل تو تنها باشم
ولی...
ولی من ظرفیت این همه تنهایی رو ندارم

هیچ گاه به کوچه بن بست ناسزا نگو …
رنج بن بست بودن، برای کوچه کافی است

شبا فکر و خیال تو چرا خوابم نمی گیره
نه تنها لحظه هام حتی تموم خونه دلگیره
حالا که شب به شب رفت و توام تنهایی سر کردی
توی تنهایی می پوسم نمی ذارم که برگردی

زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از تنهایی ، و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان ، و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پرواز

چه کسی می داند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی ؟ چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟ پیله ات را بگشا تو به اندازه ی یک پروانه زیبایی

بهاری کن مرا جانا، که من پابند پاییزیم
و آهنگ غزلهای جوانم گریه می خواهد
چنان دق کرده احساسم میان شعر تنهایی
که حتی گریه های بی امانم، گریه می خواهد . . .

پناهم می دهی امشب ؟ میان آب و گل رقصان ، میان خار و گل خندان در آن آغوش نورانی ، پناهم می دهی امشب ؟ دل و دین در کف یغما و من تنها در این هنگام روحانی ، پناهم می دهی امشب

هیچگاه عشق به همدم را پاینده مپندار و از روزی که دل می بندی این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر تنهایت گذاشت نشکنی و اگر شکستی باز هم نا امید نشو ، چرا که آرام جان دیگری در راه است . (ارد بزرگ)

زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از "تنهایی" ، و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان ، و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پرواز

آنقدر با تنهایی انس گرفتم که دیگر زبانش را می فهمم !
و فهمیدم…
تنهایی هم می تواند عشق خوبی باشد به شرط اینکه
درکش کنم

گر نخل وفا بر ندهد، چشم تری هست / تا ریشه در آب است، امید ثمری هست
آن دل که پریشان شود از ناله ی بلبل / در دامنش آویز که با وی خبری است . . .

باد آورده را باد ميبرد: قبول!
اما تويي که با پاي خودت آمدي چرا؟

دل خوشم با غزلی تازه، همینم کافی ست - تو مرا باز رساندی به یقینم. کافی ست! - قانعم، بیشتر از این چه بخواهم از تو - گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست!

ﭼــﺮﺍ ﺁﺩﻣـــﺎ ﻧﻤﯿـــﺪﻭﻧﻦ ﺑﻌﻀــــــــﯽ ﻭﻗﺘﻬــــﺎ ﺧـــــﺪﺍﺣﺎﻓـــــﻆ
ﯾﻌﻨـــــــﯽ :
" ﻧــــﺬﺍﺭ ﺑﺮﻡ "
ﯾﻌﻨـــــــﯽ ﺑــﺮﻡ ﮔــــﺮﺩﻭﻥ
ﺳﻔــــﺖ ﺑﻐﻠـــــﻢ ﮐـــﻦ
ﺳـــــﺮﻣﻮ ﺑﭽـــــﺴﺒـــﻮﻥ ﺑﻪ ﺳﯿﻨــــﻪ ﺕ ﻭ ﺑﮕــــــﻮ :
" ﺧﺪﺍﻓــــﻆ ﻭ ﺯﻫــــﺮ ﻣـــﺎﺭ
ﺑﯿﺨــــــﻮﺩ ﮐــــﺮﺩﯼ ﻣﯿﮕﯽ ﺧﺪﺍﻓـــــﻆ
ﻣﮕـــــﻪ ﻣﯿـــﺬﺍﺭﻡ ﺑــــﺮﯼ؟ !!
ﻣــــــﮕﻪ ﺍﻟﮑﯿــــــــﻪ .. "
ﭼﺮﺍ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻦ؟!

عاشق بمون کنارم
تشنه تر از کویرم
بارونی تر از ابر
تو پرسه های خیابون
شده روزگار تنهاییم
دلتنگ تر از دنیام برای تو
آسمان هرشب همرنگ من
ماه و ستاره هاش می خوام باشه از جنس تو
یه دنیا حرف تو چشمات مونده
غربت سکوت
می گشتم ازت دنباله یه نشونی
پرسه میزدم از سرگردانی و تنهایی