•براي تمام پدران..........
پدر پشت در نقاب خنده هايش را مي زند
و غم هايش را در جيبش مي ريزد و وارد خانه مي شود
پدر ناراحتي هايش را پشت روزنامه پنهان مي كند
پدر در تمام آينه ها فرياد مي زند : حال من خوب است
پدر دوستت دارم ها را با چشمانش مي گويد چون عشق پدر هميشگي است
پدر ، سايبان لحظه هاي باراني
چشمان پدر ، شعري است مردانه
پدر سرباز كهنه كار جبهه هاي روزگار
پدر براي من هميشه پدر خواهد ماند...........

فرقي نمي كنه كه به يه “دو پا” زيادي “جَو” بدين
يا به يه “چهار پا” زيادي “جُو” بديــن …
بــه هــر حال از هر دوشون جـفتك ميـخوريـن !

هیچ وقت اگر تو را با کسی ببینم حسودی نمیکنم..!!!
آخه مامانم یادم داده اسباب بازی هامو بدم به بدبخت بیچاره ها....!!!

چه فرقي مي كنه
پشت ميله ها باشي
يا در خيابون قدم بزني
وقتي آرزوهايت
در حبس باشند

می خواستن سر به سرش بذارن آخه کرو لال بود بهش گفتن چه آهنگی دوست داری؟ گفت احساس طپش قلب مادرم.

ما آدم معمولیا وقتی دلمون میگیره میریم لب پنجره
با یه لیوان چایی خیره میشیم به دور دستا، احساس آرامش می کنیم...
سلامتی ما معمولیا که نه "آرزوی" کسی هستیم و نه "آویزون" کسی...!

یادم باشد یا درست حرف بزنم یا عاقلانه سکوت کنم.

گیرم که یلدا هم بیاید
شبی هم به درازا بکشد
برفی هم ببارد
سفره ای هم چیده شود
اناری باشد و دیوان حافظ هم...
چه یلدای؟
چه برفی؟
چه فالی؟
بی تو اینجا همه شب یلدا
و همه شب سرد است

برای بعضی از آدمها محبت مثل فیلم خارجی بدون زیرنویس می مونه؛
نمی فهمنش...

یا رب سببی سلز که یارم به سلامت
باز آید و برهاندم از بند ملامت
خاک ره آن یار سفر کرده بیارید
تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت
حافظ

خدایاااااااا...
خواهشا" هیچ پاکی رو قسمت ناپاک نکن...
نذار کسی که همیشه پاک زندگی کرده پشیمون بشه.

..و آبی...
.
.. آهـــــای " مـــــــــن ""...
.............. اگــــــر بــه جــــــــایِ ایـــن همـــــه بیـــــــــراهـــه رفتــــن
... کمــــــی راهِ راســــتـــ رفتــــه بــــــــــــودی ..
........ تــاکـــنون بــه انتـــهای جـــــــاده رسیـــــده بـــــــــــودی..!!
...................!!

..و آبی...
.
.. گـــاهـــی وقتــــا کــه بــهت نگـــاه میکــــنم , پیـــشِ خـــــــودم فکــــــر
......... میکـــــنم ,: یعــــنی واقـــعــا ایــن همـــــونیـــه کـــــــه ..
............... یـــه روز عـــــاشقــــم بــــود , همــــونـــه کـــه یــه روزی
. قـــــربـــون صـــدقــه ام میــــرفــتـــــ .........
....................... همــــونـــیــه کـــه یــه روزی منــــو محـــکم در
.. در آغـــوشــش میگــرفــتـــــ ....
....... و یــه عــالمـــه ســــوال کـــه جــــوابـــی بــــــراش نــــدارم......
.............. !! ؟؟ یعنــــی واقعــا خــــــــــودتـــــی..؟؟؟؟

دردهای ما رحِمی هستند که جنینی تازه از روح ما را در خود پرورش می دهند و درنگ بیش از حد در این رحِم موجب مرگ جنین می شود

گویا طلوع می کند از مغـرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است