کـاش آنـجـا بـدون مـن
مـثـل ایـنـجـا بـدون تـو بـود ...

کم کم یاد می گیری ؛
همه ی دردها ،
همه ی مشکلات ،
و همه ی از دست دادن ها بد نیست !
درست شبیهِ واکسن ؛
که اولش کمی می سوزانَد
ولی قوی ترت می کند ...:)

حـالا مـا هـیـچـی ،
خـودتـون وقـتـی انـقـدر زیـاد بـا مـا سـرد و گـرم رفـتـار مـیـکـنـیـد تَـرَکــ نـمـی‌خـوریـد؟ :))

عـاشـق کـه شــدی ...
مـواظـبـــ خـودتـــ بــاش !
شـبـــ هـای بـاقـی مـونـده زنـدگـيـتـــ
بـه ایـن سـادگـی هـا صـبــح نـمـيـشـه :)

اینکه به همه بدون در نظر گرفتن شرایطشون توصیه میکنین برن دنبال رویا و آرزوهاشون و کاری ک دوست دارن رو انجام بدن یاد اون کسی میفتم که عاشق پیانوعه ولی اگه هر روز نره کارگری خانوادش اون شب باید گشنه بخوابن. یا اونی که عاشق برنامه نویسیه ولی پول خریدن لپ تاپ اندازه حقوق ۱ سالشه...

پای تو یک تنه جنگیدم و ماندم، حتی
آن زمانی که به دست همه انکار شدی

بعد از آن لحظه که ایمان به دلت آوردم
سوره ی قهر شدی، حضرت آزار شدی

مـا را اَنـدوهــے کُـشـت کِــ بـا هـیـچـکَــس نَـگُـفـتـیـم ...

نميدونم چرا زوج هاي ايراني كه از هم طلاق ميگيرن باي ديفالت بايد برا همه ثابت كنن طرفشون بدترين خون آشام كره زمين بوده...
دوتا آدم ممكنه خوب باشن فقط با هم نسازن
به همين سادگي

تــو نـبـاشـى،
مـثـل ايـن اسـت كـه واردِ بـهـشـت شـوى
خـــدا رفـتـه بـاشـد...!

بـه آدم ها درس مـانـدن بـدهـیـد...
هـیـچ چـیـز بـه انـدازه رفـتـن نـمـیـتـوانـد یک بـیـمــارِ وابـسـتـه بـه خــاطـرات را از پــای در بـیـاورد.

و بله، کشنده‌ترین حس امیدواریه. چنان ذره ذره تهی‌ات می‌کنه که یک صبحی چشم باز می‌کنی و می‌بینی از خودت هیچ نمونده، مطلقا هیچ. شده‌ای حفره‌ای خالی از توهم که مدام تکرار می‌کنی بلاخره «یه روز خوب میاد» ...

گاهـی# دلـم می‌خـواهد دوبـاره یـک کودک باشم، زانـوی زخمـی راحـت‌تر از# قلب شکستـه خـوب مـی‌شـود...

هـیـچـکـس بـعـد از یـکــ انـتـظار طـولانـی دیـگـه اون آدم سـابـق کـه مـیـشـنــاخـتـیـد نـیـسـت ...

اگه آکادمی وین هیتلر رو به عنوان نقاش پذیرفته بود شاید امروز هیتلر رو با آثار هنریش میشناختیم نه جنایت هاش.
نرسیدن به آرزوهامون میتونه نیمه تاریک چهرمون رو نمایان کنه.

آدم هرچی میره جلوتر، حس‌های خوب براش کمتر و کوتاهتر میشن، دیگه چیزی اونجوری نیست که قند توی دلت آب کنه، تهش دو تا مولکول ساخارینه...