تلخ می گذرد..!
این روزها را می گویم..
که قراراست از تو
برای دلم..
یک انسان معمولی بسازم!!...

برای انسان نابینا شیشه و الماس فرقی ندارد
اگر کسی قدرتان را ندانست، فکر نکنید شیشه اید
یقین بدانید که او نابیناست....

دختردار ک شدم...
اگه ی روز ازش شیطنت دیدم...
بهش شک کردم...
جای گشتن کمدش...
چک گوشیش و...
جیب لباساش...
شبا بالشتشو چک میکنم مبادا خیس باشه...

-: پیشم بمون.!

+: تا حالا ترکت کردم؟

-: نه، ولی بدترش رو انجام دادی،
گذاشتی که من برم...!


"بکت"

یادمان باشد؛
به حرمت ناچیزترین لحظه های خوبمان
هنگامی که به بن بست می رسیم
وقت جدایی
طبعمان آنقدر بزرگ باشد که
همدیگر را به لجن نکشیم....!
یادمان باشد؛
هرچه بودیم
انتخاب هم بودیم...
رفاقت حرمت داره
یا دست رفاقت نده و دست نگه دار
یا تا ته خط، حرمت این دست رو نگه دار...

روحم آزرده
مرا وسوسه بيهوده مكن
دگر اين لحظه
تن پاك من آلوده مكن
ياريم كن ، كه رود از يادم
غم ديرينه ى اين خاطرها
شوق پرواز سراپاى مرا
مى كشد تا پس اين پنجره ها
پيش رويم بگشا پنجره اى
تا از آن پنجره پرواز كنم
روحم از قيد تن آسوده شود
هستى ديگرى آغاز كنم

مى دونى به ظالم جماعت فقط يه چيز بايد
گفت و اون اين كه :
زورت ار بيش مى رود با ما .....؟!!
با خـداوند غيب دان نــــرود .....!!!!!

گفته بودم بی تو میمیرم ولی اینبار نه
گفته بودی عاشقم هستی ولی انگار نه
هر چه گویی دوستت دارم به جز تکرار نیست
خو نمی گیرم به این تکرار طوطی وار نه
تا که پابندت شوم از خویش میرانی مرا
دوست دارم همدمت باشم ولی سربار نه
قصد رفتن کرده ای تا باز هم گویم بمان
بار دیگر می کنم خواهش ولی اصرار نه
گه مرا پس میزنی گه باز پیشم میکشی
آنچه دستت داده ام نامش دل است افسار نه...

ساعت خوب ساعت شنی است
هر لحظه به تو یاداوری میکند
دانه ای که افتاد دیگر باز نمیگردد

امـانَت است دیگر
چـــادرم را میگویم!

امانت را هم
جایی جز روی سَـــر نمیگذارند.
مگر خـداوند نگفته است که

" إِنَّ اللَّهَ يَأمُرُكُم أَن تُؤَدُّوا الأَماناتِ إِلىٰ أَهلِها "

بہ گمانم بہ فکـر این روز ها بوده
که امانَت
حضرت فاطــمه سلام الله علیها
بر زمیــن نماند . . .

بآوَرش سَختـــــه

فوق العآدَس

دآرنــــ هَر لحظه نِشون ميدَن مآ رو بآ دَست:)

بآوَرش سَختـــــه

مآ چِقَد تَــــــكميليم

خيلي وَقته تو يِك تَــــــــقديريم:)


*سآمي بِيگي_تُهي_بآ مَن ميرَقصي*

موج اگر مى دانست ساحل هيچ گاه
دست هايش را نمى گيرد هرگز براى رسيدن نفس نفس نمى زد.

تنهایی تان را با کسی قسمت کنید که سالها بعد

شمارو همان گونه که هستید دوست بدارد

با موی سپیدتان,شیار زیر چشمتان و لرزش دستانتان

بزرگتر که شدیم
مدادهایمان تکامل یافتن
تبدیل به خودکارهای بی رحم شدن
تا یادمان بدهند که
هراشتباهی پاک شدنی نیس....

سرشار از هیچ شده ام بی تو 

و پای ماندنم دیگر ...

سخت...

می لرزد !!...