نفس بده که برایت نفس نفس بزنم. نفس به جز تو نخواهم برای کس بزنم ... مرا اسیر خود کردی دعایـــــــــــــــــم کن که اخرین نفس را در این قفس بزنم

عشق در نظر بعضیا یعنی تیپ یعنی قیافه یعنی طرف شولداره یعنی اوووه ماشینشو
عشق یعنی سربازی که به خاطر چیدن یه گل زیبا واسه عشقش بره تو منطقه خطرناک و یه پاشو با یه مین پاک سازی نشده از دست بده.. عشقش دگ نخوادش ولی بازم دیوانه وار عاشق باشه...
عشق خوشگل بودن نیست...

زن ها موجوداتی هستند که اگر دوستتان داشته باشند، فقط کافی ست وقتی اسمتان را صدا می زنند به جای "جانم" بگویید "بله"، تا بزنند زیر گریه!!...
شما را به خدا این چیزها را بفهمید!

تنهایی ک طولانی میشه معیار دوست داشتن آدما هم عوض میشه!‏
یهو میبینی اون آدم گلدون شمعدونی گوشه اتاقشو
با کل دنیا هم عوض نمیکنه!‏

عاشق که میشوی مواظب باش..
شبهای باقیمانده عمرت..‏!‏
به این سادگی ها نخواهد گذشت..‏!!‏

درگذر از من؛ بخاطر تمامی بدی‌هایم...تمامی فراموش‌کاری‌هایم...تمامی ندیدن‌هایم...تمامی ناسپاسی‌هایم...تمامی وعده‌های عمل نشده‌ام...تمامی گفتارها و رفتارهایم...
هرچه باشد تو مظهر لطفی...تو مظهر رحمتی، تو خود رحمانیتی...تو خدایی...
خدایا دلم گرفته است از زمین و تمامی آدم‌های زمینی...امشب به آغوشت نیاز دارم، چه خوب می‌شود امشب آغوشت را بگستری و من لحظه‌ای خود را در آن بیابم...

به نام تو...ای تنها گوش همیشه شنوا...

بیا اندکی کنارم بیارام...بنشین و هیچ نگو! میخاهم فقط یک دل سیر بنگرمت!!

روزگار نامرد است و من کم شانس...شاید باری دیگر حسرت لحظه ای دیدنت را بخورم!

بگذار در چشمانم تصویر تو را ذخیره کنم برای تمامی لحظه های نبودنت...برای تمامی لحظه های بی من و با دیگری بودنت...

وقتی آدم یک نفر را دوست داشتہ باشہ بیشتر تنہاست،
چون ب ھیچکس جز ھمان آدم فکر نمیکند!

دیگر از آن همه شیطنت و شلوغی خبری نیست…
آن قدر به خاطر ضربدرهای جلوی اسمم چوب روزگار را خوردم که تبدیل شدم به ساکت ترین شاگرد کلاس زندگی!

برای داشتنش آنقدر سماجت میکنم ،
تا خدا یادش برود که ما "قسمت" هم نیستیم...!

انصاف نیست دنیا آنقدر کوچک باشد که آدم های تکراری را روزی هزار بار ببینی و آنقدر بزرگ باشد که نتوانی آن کس را که دلت میخواهد حتی یک بار ببینی

*♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥
♡من نمیگویم
♥ سمندرباش یا پروانه باش
♡چون به فکر
♥ سوختن افتاده ای "مردانه"باش!!!

پر از احساس آزادی نشسته کنج زندونم یه بغض کهنه که انگار میون ابر و بارونم وجودم بی تو یخ بسته بتاب سردم زمستونم منو مثل همون روزا با آغوشت بپوشونم...

گريه آخر شب هايم انگار کافي نبود …
اين روزها به ياد صبح بخير گفتنهايتـــ اول صبح ها هـم گريه ميکنم!

هر چقدر زمین هم گرد باشد....
ما دیگر هیچگاه به هم نمیرسیم!
پس بچرخ تا بچرخیم...