تمام روز و شب با بیقراری / به شوق روی تو بیدار هستم
اگرچه بی غرورم زنده اما / به شوق لحظۀ دیدار هستم

نمیدونم اون می دونست یا خودش را به ندونستن زده بود!
که این همه مهربانی از روی دوست داشتن بود و نه روی سادگیم!!!

در لای به لایه خاطرهایم را که ورق میزنم آن لحظه ای که با تو قدم برمیداشتم چه زیبا بود،
حالا فقط یک خط فاصله مانده بین من و تو و یک مشت سردی !!!!!!

" ویــژه مــســیــحـا "
یــکــی از لـذتــایــی کــه هـیـچ وقــتـــ نـبــود ...
شــب عــروســی ... کــارنـاوال رو بــپــیــچــونــیــم ، جـاده چـالـوس ، اونـم شـب
یــه دفــه لــبــه یــه دره واسـتــیــم بــگـیـم حــنـا بـپـر پـایـیــن مـیـخـوام یـه چـیز
تــوپـــ نــشــونـت بــدم ، بــگـه بـاشـه .. تــا پـاشـو از مـاشـیـن گـذاشـتــ پـایـیـن
مــنــم گـازشــو بــگـیـرم بـرم .... اون هـمـیـن جـوری داره مـاتـو مـبـهـوت مـنـو
نـیـگـا مـیـکـنـه و .... بــعـد از یـه سـاعـت جـیـغ زدنــو الــتــمـاس خـدا کـردن
و را افــتــادن بــه سـمـت تــهــران ، یـه دفــه تــو تــاریــکـی مــنــو بــبـیـنـه
کــه وایـسـادم نـیـگــاش ... بـعـد مـن درام بــگــم ، تــو فــک کـردی مـن ولـت کردم
رفــتــم ؟؟؟ اگــه صــدام مـیـزدی خـیـلـی زودتــر مـیـومـدم پـیـشـــتــــ هـا ...
اون سـکـوت کـرده و اشـک گـوشـه چـشـاش جـمع شـده ...
بـــعععــلــه مـن الان مـنـتـظـر یـه بـغـل و یـه بـوس بـودم کـه نـاگـهـان ... بــوووم ..
الان روی تـخـت بـیــمـارسـتـانـم ، سـرم 10 تـا بـخـیـه خـورده ، همـه بـالـا سـرمـن
هـمـم دارن گـریـه میــکـنـن اِلا حــنـا کـه مـیـخـنـده و بـه مـامـانـم مـیـگـه :
مـیـدونـی مـادر جـون اگـه مـسـیـحـا جـولـوشـون در نـمـیـومـد مـعـلـوم نــبـود چـه
بـلایـی سـره مـن مـیـارن ....
بــععععــلــه .... اِی نــا جــنــس .... دو طــرفـه هـم تـلافـی کـرد هـم آبرو داری ...
حـــییییــــفففففففففففف ....
لــایــک = صـــفـــر

" ویــژه مــســیــحــا "
خـواهـر زادم اســمـش رضـاسـت تــازه بـدنـیـا اومــده ...
هــمــیــن جــور یـه ریــز داشـت گـریـه مـیـکــرد ، هـیـچ کـسـم نـمیتونـست
سـاکـتــش کـنــه .... گــرفـتــمــش بــغــل و شــروع کـردم بـه قـدم زدن ...
ولــی فـایـده ای نـداشـت ، شـروع کــردم خـونـدن آهـنـگ مــورد عـلاقـه
مـنـو عـشـقــم ، مـازیـار فــلـاحــی ، خــط فــاصــلــه ....
بــایــه صـدای نـازک ...
بـاورم نـیـسـت کـه تـو رفـتــی ... گــلـــِـ دلــ نـازکــــِ بارون
بــاورم نــیــسـت کـه نـبـاشـی ... هـم دم مـن گـل گـلــدون
چــجـوری طاقــت بـیـارم ... شــبـای دلــواپـسـی رو و....
ســاکـت شــد و هــمـیـن جــور نـیـگـاش بـه لـبـای مـن بــود ....
اونــجــا بــود کــه فــهـمـیـدم بــچـه هـا ابراز علاقه وعـشـق رو خـوب مـیـفـهـمـن
ولــی بــعــضــیــا ، دلــشــون از ســنــگــه ...
لــایــک = صــفــر

دل بیتاب من با دیدنت آرام میگیرد
اگر دوری ز آغوشم نگاهم کام میگیرد
مرا گر هست میخواهی نگاهت را مگیر از من
که دل از ساقی چشمان مستت جام میگیرد

بـــــــه بَــــــعــــضـــــیـــــا بــــایَـــــدگُـــــفــــت :

شُـــــمــــارو پـــــاتَم نــــــمــــیــــتـــــونــــی وایــــســــی

چـــــه بــــرســـــه بـــــه حَـــــرفـــــات......."

گمان میکردم وقتی نباشم دلت میگیرد اما دیدم... بدون من شادتری_ شلوغ تری_ صدای قهقهه ی خنده هایت تا اینجاهم شنیده میشود... گویا (من) سد راهت بودم و تو دیگر ازادی! این همه قدر نشناسی مبارک دلت...

"لــــیــــلـــی تــــو نــــدیــــدی کــــه چــــه بــــا مــــن کــــردنــــد
مـــــــردم چـــــــه بـــــــلاهــــــا بــــــه ســـــرم آوردنـــــــد......."

"چـــــشــــمــــمـــان خــــورد بــــه هــــم صـــاعـــقــــه زد پـــلــــکــــم ســــوخــــــت....."

هی تو... میدانی از کجای زندگی بیشتر خسته ام؟
آنجایی که وسط خنده هام بغض میکنم...

بگو نبارد برف
این‌همه سپید ننشیند بر زمین …
حالا که رد پای ما کنار هم جفت نمی‌شود

چه تفاوت عمیقی ست
بین تنهایی قبل از نبودنت
و تنهایی بعد از نبودنت…

انسانها ناگهان شکسته و پیر نمی شوند
این ماییم که دیر به دیر نگاهشان می کنیم…

ای کاش گفته بودی…

ای کاش گفته بودی که عاشق دیگری شده ای

من خودم عاشق بودم ...

درکت می کردم