امان از بوي پاييز و هواي ابري
كه هرچه هوا سردتر ميشود
دلت آغوش گرمتري ميخواهد...

بابک حمیدیان :یه چیزی بگو ترسم بریزه...
باران کوثری :میمیرم برات...

دیگه همه نقطه ضعف من را فهمیده اند از من چیزی میخواهند جان تور را قسم میدهند

تو همان آرزویی هستی که مانند مژه بر گونه ام افتادی.
می پرسند: کدام را میخواهی؟
میگویم:چپی را.
و از گونه چپم "برت" می دارند و می گویند: او هیچگاه برآورده نمی شود.

باز هم خیال تو مرا برداشت
کجا می برد نمیدانم !
آهای نارفیق !
بازی ات که تمام شد
مرا دوباره
با همین لباس بی قراری دیدن دوباره ات
بر سر شعرهایم بنشان !!!

در کنج دلم عشق کسی کلبه ندارد/در این کلبه ویرانه کسی جایی ندارد
ابنجا که رسیدی مکن احساس غریبی/این کلبه ویرانه تعلق به تو دارد

یکی نوشت یکی خوند بازم نوشت بازم خوندآخرش اونیکه مینوشت مرد اونیکه میخوند موند حالا من مینویسم اون بخونه تا من بمیرم اون بمونه!

نه کسی منتظر است...
نه کسی چشم به راه...
نه خیال گذر از کوچه ی ما دارد ماه...
بین عاشق شدن و مرگ مگر فرقی هست؟
وقتی از عشق نصیبی نبری غیر از آه...

احتیـــاجی بـــه تسبیــــح نیـــــست…
دستــــانت را کـــه بـــه من بـدهـــــی
بـــــا انگشتــانت “ذکــــر دوســـــتداشتن” می دهم

طعم خیس اندوه و اتفاق افتاده
ی آه،خداحافظ... ی فاجعه ساده
خالی شدم از رویا،حسی منو از من برد
ی سایه شبیه من پشت پنجره پژمرد
ای معجزه خاموش،یک حادثه روشن شو
ی لحظه،فقط ی آه،همجنس شکفتن شو
از روزن این کنج خاکستری پرپر
مشغول تماشای ویرون شدن من شو

از خدای صدای جهان،داریوش اقبالی

من باتو فهمیدم تو زندگی
یه چیز های رو نباید بگی
وقتی زیاد گفتم دوست دارم
تبدیل شدم به روزمرگی

لعنت به اون غریبه...
نه لعنت به تو
نه لعنت من
نه نه اصلا لعنت به 3تامون
من بخاطر خواستن زیاد تو بخواطر نخواستن زیاد اون غریبه لعنتی اخ میبنی بازم اون لعنتی ........... ..

چشم هایم را می بندم.
کور بودن را به دیدن جای خالیش تر جیح میدهم.

بزن لایکو

آخر این همه لبخند و سرور ، چشم پر حسادت زمونه بود ...

حکمتو یجوری خوندی که ؛ من که یارت بودم نتونستم باهات بیام !!!