بیخیال است
خیلی بیخیال
کسی که تمام خیال من است!!!!

خیلی وقت است دستهایم را با لیوان چاییم گرم میکنم!
آِاین اوج تنهاییست

من آن دیوانه سرمست و حیرانم
چراغ عاشقی در دست و نالانم
نهان دارم غم را در گنجینه لب
هویدا کنم آن را در دل شب

زندگی جاییست که باید با یار در ان زیست...
و اگر بی یار باشی تو هو در این زندگی هیچ می شوی...

آنقدر شوق بودنت نفس گیر است که حتی ثانیه ها هم بریده ، بریده سپری میشوند.....

دلم را...
می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو، ای جلوه ی امید محال
می برم زنده بگورش سازم
تا از این پس نکند یاد وصال

دلم را ...
می برم، تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ گناه
شستشویش دهم از لکه ی عشق
زین همه خواهش بی جا و تباه

می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه ی خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه ی خویش

دلـم یـه رمـان مـیـخـواد…
اولـش مـن و تـو بـاشـیـم…..
آخـرش مـا…!!! ♥

من هر وقت تصمیم میگیرم تو را فراموش کنم
صبر# می آید!.....
چقدر دوست دارم این عطسه های پاییزی را.

من خاص نیستم، از این مطمئن ام. من یه مرد عادی با افکار معمولی ام که یه زندگی معمولی داره. هیچ یادبودی ازم نمی مونه و اسمم هم به زودی فراموش میشه، اما یکی رو از صمیم قلب و با تمام وجود دوست داشتم، این واسه من برای همیشه کافیه.

از پس پنجره تو را می بینم
موقع خواب فقط خواب تو را می بینم
پشت هرلحظه تنهایی بی پایانم
با نفس پاک تو جان می گیرم
گرچه رویاست برای دل تنگم ولی زیباست
عاقبت پشت در قلب تو من می میرم

گریه کردم گریه هم این بار آرامم نکرد
هرچه کردم ـ هر چه ـ آه انگار آرامم نکرد
بی‌تو خشکیدند پاهایم کسی راهم نبرد
دردِ دل با سایه‌ی دیوار آرامم نکرد
خواستم دیگر فراموشت کنم اما نشد
خواستم اما نشد، این کار آرامم نکرد
ذوق شعرم را کجا بردی؟ که بعد از رفتنت
عشق و شعر و دفتر و خودکار آرامم نکرد

در محاصره دغدغه های بیکرانم ، کلاهم را به احترام لبخند عشقم برمیدارم ......

مــیــدانـی...؟؟؟
هـمـه ی ایـن نـوشـتـه هـا...
بـهـانـه ایـسـت... بـرای اعـتـراف
دوست داشتنت...!!!