دنیا سه اصل داره
خاطرات،غم،عشق
با اولی زندگی کن و دومی رو به خاطر سومی تحمل کن...

یک قطره اشک می اندازم تو دریا تا وقتی پیداش کنی دوستت دارم...

We were given: Two hands to hold. To legs to walk. Two eyes to see. Two ears to listen. But why only one heart? Because the other was given to someone else. For us to find.
به ما دو دست داده شده است برای نگهداشتن. دو پا برای راه رفتن. دو گوش برای شنیدن. اما چرا تنها یک قلب؟ چون قلب دیگر به فرد دیگری داده شده است که ما باید پیدا کنیم

چرا ناراحتی!
تو که کاری نکردی..;
فقط یک کبریت روشن کردی و رفتی...
من;بی جنبه بودم;سوختم...!

روزها از پی هم یک به یک می گذرد
آفتاب مهتاب , آفتاب مهتاب ... و باز آفتاب مهتاب
و این بازس تا ابد ادامه دارد...
اما انگار من در لحظه ی بودنت قاب شدم....
O_._o

لبت نه گوید و پیداست می گوید دلت آری
که اینسان دشمنی یعنی که خیلی دوستم داری
دلت می آید ایا از زبانی اینهمه شیرین
تو تنها حرف تلخی را همیشه بر زبان داری
نمی رنجم اگر باور نداری عشق نابم را
که عاشق از عیار افتاده در این عصر عیاری

خودمان را با کلمه "تا قسمت چه باشد"گول میزنیم!
"قسمت "اراده من و توست...

مثل امواج دریا آمدی و ساحل قلبم را در میان خودت گرفتی ،

همدیگر را دیوانه کرده بودیم با نوازش های هم ،

آن سکوت عاشقانه را به یاد داری

در لحظه بوسـیدن هم ؟

زمستان است...

و من شنیده ام که روزها کوتاه تر می شود؛

ولی ، نمیدانم چرا دارند این روزها هی بلند تر میشوند . . .

بی تو...!!!

هـَر چـقـدر هـم کــه ضعیف بـــاشی

گـاهــی اوقـات

مـی تـوانی تــِکیـهِ گـاه کسی بــاشی ،

که دُوستَت دارد

حـــس خــوبـیـه
دیـدن خـــوشــــبختی او
مــخصوصــــا اگـــر
برای این " خـــوشـــبخــتی "
به " بد بخـــتی " از خــودت گـــذشته باشـی

…
هر کجا باشی
یک شب
به یاد نخستین دیدار
دل تو نیز خواهد شکست
مثل دل من
زیر بارانی که از ابر خاطره ها می بارد.
“رسول یونان”

وقتــــی مــی گویـــم : برایـــم دعــا كــن
یـــعنـــی کـــم آورده ام...
یــعنــــی دیــگـــر کـــاری از دست خـــودم بر نمی آید
برايم دعا كن ....

گمان نمی کنم این دستها به هم برسند
دو دل شکسته ی ما در انزوا به هم برسند
ضریح و نذر را رها کن بعید می دانم
دو دست دور به زور دعا به هم برسند
کدام دست رسیده به دست دلخواهش
که دستهای ژر از زخم ما به هم برسند
فلک نجیب نشسته است و موذیانه به فکر
که پیش چشم من چرا این دو به هم برسند
نشانی ده بالا یادمان باشد
مگر در دور در ان دورها به هم برسند

از مرگ نمیترسم که دنیا سرم اوار شود

میترسم گونه یارم را بعد از من کس دیگر ببوسد