غمگینم...
مانند مورچه ی کار گری
که
هر شب خواب ملکه را می بینم..

دلم برای کسی تنگ است که سرم شانه هایش راارزو دارد.........

مخاطب خاص من است دیگر...
.
.
.
.
.
.
انقد تصادف کرده جای سالم تو بدنش نیست
مثه الان که توسرش لخته خونه
براش دعا کنین

دوستت دارم هات که تو گوشم میپیچن
قلبم انگار میخواد از جا کنده بشه
تو سرم آتیشه ،دستام تب میکنه
یه حسی دارم که گفتنش خیلی سخته" من از تو بیشتر عاشقتم عشقم"

خیلی سخته دلت گیر کنه به قلاب ماهیگیری که دلش ماهی نمیخواد و فقط واسه تفریح اومده ماهیگیری....

آسـمان که نشد، چرا درخـت نباشم
وقتی تـو در مـن این هـمه پـرنده ای!
ذهنم،پر از لانه هایست که برای تو …
ساخته ام…!

به سلامتی مادر که بخاطر ما اندامشوبهم زد.
بخاطر او که خط چشمش را با عینک عوض کرد.
بخاطر او که میهمانی
های شبانه را با شب بیدار ماندن در کنار ما عوض کرد.
پول کیفش را با پوشک بچه عوض کرد.
بخاطر آن مادری که همه چیز را با عشق عوض کرد.....
بزن اون قلبو به سلامتی مادرای مهربون.

یادت هست !
پرسیدی چقدر دوستت دارم ؟
من
نتوانستم آنچه در دل داشتم بر زبان آورم
تو
رفتی
اما
اکنون که به عکس هایت نگاه می کنم زمان ایستاده و بر من حسرت می خورد ....
اینگونه دوستت دارم.

چقدر سخته توی خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی
اما وقتی دیدیش هیچ چیز جز ،سلام ،نتونی بهش بگی
و وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه
اما مجبور باشی،بخندی تا نفهمه که،هنوزم عاشقشی......

سه آرزوی قشنگ عاشقانه :
بی من نباشی
بی تو نباشم
بی هم نباشیم

ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ..
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﯿﻤﺎﻧﺪ ،
ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﯾﺎ ﺯﺷﺖ ...
ﭼﺎﻗﯽ ﯾﺎ ﻻﻏﺮ ...
ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ ﻣﯽﺟﻨﮕﺪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﻭ ﺍﺑﺰﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﻡ ﺩﺳﺘﺶ ﺑﺎﺷﺪ..
ﺑﺮﺍﯼ ﻧﮕﻬﺪﺍﺷﺘﻨﺖ ،
ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﺪ ...
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰﺵ ﻣﺎﯾﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺶ ... ﻣﺎﻟﺶ ... شخصییتش ...
حتی ﺁﺑﺮﻭ ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺵ ...
ﻓﻘﻂ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗــــــﻮ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺑﺎﺷﯽ ...

کار من از
کشتی نوح و عصای موسی گذشته است !
پیامبر عشق هم که شوم

تو با من

مهربان

نمی شوی!

"بهراد فرخ فال"

نکند بوی تو را باد به هر جا ببرد/خوش ندارم دل هر رهگذری را ببری...

کاش معین بود برام میخوند:
هوای خونه از دوریت داره هر لحظه می گیره
بیا برگرد با من باش همین الانشم دیره همین الانشم دیره
ولی میدونم دیگه مال من نیس چون 9 بهمن ازدواج کرد اینم از عشق من ..........

باران چه بی احساس بود
انگار نه انگار از آسمان میامد
انگار اصلا از غم و درد آسمان نبود،
كه به سوی زمین میامد
زیر سقف سیاه شب آهسته قدم زدم
سنگینیه آسمان را حس میكردم
ولی بارانش احساس نداشت
زیر همان باران قسم خوردم ،
من همچون آن بی احساس شوم
ایستادم قطره ای گوشه لبم ،
شوریش را احساس كردم
اشك های من هم بی احساس بودن
ولی بی قرار....