شازده کوچولو می گفت:
گل من گاهی بی حوصله و مغرور بود.
اما ماندنی بود...
این ماندنش بود که او را گل من کرده بود.

لایک= کاش گل منم ماندنی بود.

یکی هست توقلبم که هرشب واسه اون مینویسن و اون خوابه...
نمیخوام بدونه واسه اونه که قلب من اینقده بیتابه...
یه کاغذ یه خودکار دوباره شده همدم این دل دیوونه...
یه نامه که خیسه پرازاشکه کسی بازم اونو نمیخونه...

چه حماقتی .........................
از خود می رانیم وباز احمقانه میخواهمت !!!!!!!!
چه غرور بی غیرتی دارم من .............!!!!

هیچ میگویی او زیر باران تنهاست
یاد داری گفتی با تو باران زیباست
چشمش از غصه به من خیره ماند و حیران
گفت زیر باران بی توأم سرگردان

ندیدنت سخت است . . .
ولی همین که هستی یه دنیا می ارزد

لبحند برن برامدگی گونه هایت توان این را دارندکه امید رفته را بازگردانند

گاهی زندگی یعنی دوست داشتن تو ...
بی هیچ امیدی !

دردي است درد عشق كه هيچش طبيب نيست
گر دردمند عشق بنالد غريب نيست

یه عالم شعر وترانه ماله تو
بیقراری این دله عاشق ماله تو
هرچی ترانه عاشقونه گفتم تا حالا
بایه سبد گله سرخ همه تقدیمه تو باد
(شاعرش:خودم)

نشستم...
خسته شدم...
دیگر قایق نمیسازم...
پشت دریاها هر خبری که میخواهد باشد، باشد...
وقتی از تو خبری نیست...
قایق میخواهم چه کار...
مرا همین جزیره کوچک تنهایی هایم بس است ...!

این یه قسمت آهنگ توآزادی ازمجیدخراطهاست خیلی قشنگه:
همیشه بدرقت بودن همین چشمای مرطوبم برو هرجابدون من تو خوش باشی منم خوبم،فقط میری یه کاری کن که انگاراز خدامون،یه کاری کن بگن مردم که تقصیر دوتامون

هیچ وقت نذار انتظار پیرت کنه و باعث پشیمونی بعدها بشه.
برو جلو ،نترس ،منتظر نشو ،الان وقتشه حرف دلتو بگی ...
آفرین ... تو برنده شدی انتظار رو شکست بدی.

دهان که به سخن بازکرد....
بوی رفتن رااحساس کردم!
ومن چه کودکانه فکرمی کردم
باآدامس نعنایی می شود.......
سرنوشت راتغییرداد........

كورش كبير ميگويد : اگر همچون خودت نيافتي مثل خدا تنها باش

ولي مگه ميشه هركي قعبول داره لايك كنه

من نیز گاهی به ستارگانِ آسمان نگاه کردم
اما نه همه را
فقط آن ها که رنگشان شبیه تر بود به درخشش چشمانت!!