مجتبي

لحظه ی ِ آخر ...
لحظه ی ِ مرگ نیست ... ،
لحظه ی ِ آخر ...
آخرین لحظه ی ِ زنده گی است ... ،
لحظه ای پس از بسته شدن یک در ...
یا قطع شدن یک تلفن ...
یا شنیدن ِ یک دروغ ... ،
لحظه ای که پس از آن ...
زندگی دیگر تا آخر ِ عُمر فقط یک جور امتناع ِ شرعی از زیر ِ خاک رفتن است ...

بدها ... خوب ها
بدها خوب ها
---------- -----------
انتظار × تو ++
من ××
کابوس

خیلی دل َم می خواهد از عشق بنویس َم ... ،
عشق دل َ ش اصلن نمی خواهد ...

تنهائی جادو می کند ... ،
مثل کلاه و خرگوش ... ،
دیگر کسی تو را نمی بیند ...

کسی که دست َ ش خالی است گیر است ... ،
کسی که آغوش َ ش خالی است ...
زمین گیر ...

آدم ها دو دسته اند ... ،
رفته ها ...
عاشق ها ...

دکور را جا به جا کردم ...،
آن صندلی ننوئی را دادم به مادر ... ،
رو تختی ها و پرده ها را هم عوض کردم ... ،
چند تا از این تابلو های ِ قشنگ هم زدم این دیوار آن دیوار ... ،
نیستی شاید این عوض کردن های ِ الکی هوای َم را عوض کند ... ،
آآآآخ لعنتی ...
هوای ِ خانه را چه کنم ... ؟!

زن ها از آن چه با چشم می بینید به شما نزدیک ترند ... ،
زن ها از آن چه جلوی ِ آیینه دیده می شود مرد ترند ...

عصای ِ موسی خجل است از شکافتن ِ نیل ... ،
مُعجزه ...
کفش های ِ رفتن ِ توست ... ،
پوشیدی و من ...
میان ِ چهار دیوار ِ خشک و خالی دارم غرق می شوم ...

درد یعنی ...
سر ِ آدم به همان سنگی بخورَد ...
که به سینه می زد ...

درد ها دو دسته اند ... ،
بقیه ی ِ درد ها ... ،
و ...
درد ِ تو ...

مدال ِ شجاعت ...
یا نشان ِ لیاقت ...
یا شهرت ... ،
به این سختی ها هم نیست ... ،
گاهی یک مرد ...
به جای ِ یک رژ ِ لب روی ِ یک جعبه ی ِ عطر ...
بیشتر افتخار می کند ...

اینجا ...
با خورشید ...
درد می آید ... ،
با ماه ...
آه ...

این هائی که سخت می شوند ... ،
لال می شوند ... ،
ساکن می شوند ... ،
مثل ِ دیوار ... ،
این ها نمی افتند ... ،
فرو می ریزند ...
مثل ِ دیوار ...

سالهاست در دقایق تنهایی ام ...
دفن شده ام !
لا اقل قبل از مرگ ،
از زیر هر سنگی شده ،
پیدایم کنید...

تنها ...
تو را دوست می داشتم ...
آن قدر که ...
در آینه نیز با من بودی ...!
تنهائی ...
مرا ...
دوست دارد ...
آن قدر که ...
در آینه نیز با من است ...!

در عجب َام که چرا ... ؟
به وقت ِ تالیف ِ کتاب ِ عشقی که ...
در آیین ِ نگارش ِ آن ...
جز خط ِ فاصله و علامت ِ سوال ...
علامت ِ دیگری نبود ...
همه ...
عشق گیر ِ شان آمد و ...
گیر ِ من ...
عشق شد ...

بعضی درد ِ دل ها گوش نمی خواهد ... ،
گوشه ی ِ آغوش می خواهد ...

همیشه که آدم کم نمی آورد ... ،
گاهی زیاد می آورد ... ،
غم از سر و روی َش ...
از حدقه ی ِ چشمان َ ش بیرون می زند ...

سکوتی سنگین زنجیر بر پای ِ حوصله ام انداخته ... ،
کش می آیند ...
ثا ن ی ه ه ا ی د ل ت ن گ ی ...