دعوا ست این جا ... ،
دل َم آغوش می خواهد ...
خود َم امّا نمی خواهد ... ،
بیا دل َم را با خود َت به گوشه ای ببَر و آرام َ ش کن ...
@09369493334 · ۶۸۵ امتیاز
★★★★☆ ۳ از ۵ (۷۱۷ رأی)
دعوا ست این جا ... ،
دل َم آغوش می خواهد ...
خود َم امّا نمی خواهد ... ،
بیا دل َم را با خود َت به گوشه ای ببَر و آرام َ ش کن ...
اینجا ...
آدم ِ خوشبخت تر کسی نیست که شادی ِ بیشتری دارد ... ،
کسی است که غم ِ کمتری دارد ...
خاطر ِ کسی اگر عزیز باشد ...
خاطره اش امّا ...
قاتل ِ جان می شود ...
مثل ِ تعریف ِ آب ...
مثل ِ تعریف ِ نور ...
مثل ِ تمام ِ تعریف های ِ ساده ی ِ جهان ... ،
به جای ِ خالی ِ دست های ِ تو ...
می گویند ...
دست های ِ من ...
این کوچه به آسمان راه داشت ... ،
بُن ِ این کوچه را ...
کوچ ِ تو بست ...
کمی از نبودن َت کم کن ... ،
به خواب َم بیا ...
دوست َت دارم سرب ِ داغ است ...
بگوئی می سوزاند ... ،
داغ می اندازد ... ،
لب را ور می کشد و جز سینه ی ِ سوخته ی ِ لاجرَم از سکوت نمی دهد ... ،
اگر داغ ِ سکوت بر لب نداری ...
آن چه گفته ای ...
دوست َت دارم نبوده ...
آن نصفه از صورتت که موهايت را پخش میکنی روی پیشانی تا چیزهای مهمّی را بپوشاند نمیگویم ... ،
با نصفهی معمولیترت به خوابهایم بیا ...
روسریام که افتاد گوشهی تشت وایتکس، بیشتر پروانههایش پریدند ...
يعنی ممکن است اگر سرم را وسطش بیندازم، فکرت کاملا"بپرد؟
تنهائی با ت شروع می شود ...
با هیچ چیز تمام نمی شود ...
تنهائی ...
نه نوشته می شود نه خوانده ... ،
بغض می شود ...
گریه می شود ...
درد ِ بی درمان ِ کوفت ِ زهر ِ مار می شود ...
خاطره های ِ لعنتی دو دسته اند ... ،
خاطره هائی که هرگز از یاد نمیرند ... ،
و ...
خاطره هائی که به هیچ وجه از یاد نمیرند ...
کاش مثل ِ کوچه ی ِ بُن بَست ...
علامت داشت ...
گلوی ِ بُغض بَست ...
آدم ِ تنها که شاخ و دُم ندارد ولی ...
تنهائی اتفاقن شاخ و دُم دارد ... ،
پا روی دُم َش بگذاری با شاخ های َش لت و پاره ات می کند ...
به خدا تنهائی خیلی ترسناک است ... ،
ولی بخدا تر ...
این تنها نگذاشتن است که شجاعت می خواهد ...
من خنده های ِ از ته ِ دل ِ خودم را می شناسم ... ،
خنده هائی که انگار مستی می آورند ... ،
خنده هائی که انگار جوانی دارند ... ،
خنده هائی که انگار زور ِ شان به همه ی ِ غم های ِ دنیا می رسد ... ،
این ها را وقتی دارم می نویسم که با صدای ِ قهقهه ی ِ خودم از خواب پریده ام ... ،
هیچ چیز از خواب یادم نیست ... ،
ولی مطمئنم تو آنجا بوده ای ... ،
من خنده های ِ از ته ِ دل ِ خودم را می شناسم ... ،
کار ندارم که حالا نشسته ام و هق هق گریه می کنم ... ،
ولی من خنده های ِ از ته ِ دل ِ خودم را می شناسم ... ،
می دانم ... ،
تو آنجا بوده ای ...
سال هاست آسته می روم و آسته می آیم ... ،
امّا ...
امان از گربه ی ِ تنهائی ...
پستچی ها خانه ها را با نامه ها می شناسند ... ،
خانه ی ِ خانمی که پسرش آمریکاست ... ،
خانه ی ِ آقائی که قسط ِ بانک دارد ... ،
خانه ی ِ آقائی که بازنشسته است ... ،
خانه ی ِ خانمی که دخترش دانشجوست ... ،
خانه ی ِ آقائی که هیچ وقت نامه ندارد ...
خانه را عوض کردم عزیز َم ... ،
جای ِ همه چیز عوض شده ... ،
جز ...
گریه های ِ روی ِ بالش َم ...
بی بغل آدم نمی میرد ... ،
امّا زنده گی هم نمی تواند بکند ...