مجتبي

برای ِ من نماندن سراغ ِ کسی نروید ... ،
لطفا برای ِ ما شدن بروید ... ،
خیلی فرق دارد ...
خیلی ... ،
اوّلی فرار از خود است ...
دوّمی در آغوش کشیدن ِ دیگری ...

می گوید از تنها شدن در پیری می ترسم ... ،
می گویم ...
از پیر شدن در تنهائی بیشتر می ترسم ...

خدا جان ...
بی خیال ِ قوانین ِ طبیعت ... ،
باور کن این روز ها ...
افتادن ِ آدم ها تقصیر ِ جاذبه ی ِ زمین نیست ...

من مانده ام با بُغضی که دارد خفه ام می کند ... ،
بُغضی که نه اشک می شود نه واژه ... ،
مسلمانان ...
زنده به گوری همین است ...

هیچ کلمه ای غیر از تنهائی ...
نمی تواند دقیق تر و وحشتناک تر از تنهائی ...
تنهائی را معرفی کند ...

پشت ِ هر مرد ِ موفّقی ...
.
.
.
خیلی جای ِ خنجر هست ...

آینه نمی خواهد ... ،
در و دیوار و زمین و زمان هم ...
تنهائی ِ آدم را به وضوح نشان می دهند ...

روز ها پرده ی ِ اتاق َم ر ا بالا نمی زنم ...
تا بیرون تاریک نشود ...

بیا پشت ِ دست َت را بگذار روی ِ میز ...
من گونه ام را بگذارم کف ِ دست َت ... ،
چشمان َم را ببندم ...
خیال کنم حال َم خوب است ...

قلب ِ آدم از دست هاش شروع به شکستن می کند ... ،
دست های ِ خالی اش ...

زیر ِ گلدان ِ کوچک ِ توی راهرو ... ،
بالای ِ قاب ِ در ... ،
پیش ِ آقای ِ مهربان ِ طبقه ی ِ بالائی ... ،
یا اصلن ...
هر جا که تو دلت بخواهد ... ،
آخر با چه امّیدی ...
کلید را کجا بگذارم ... ؟!
وقتی که نیستی ...

وقتی با خاطره ی ِ یک بوسه زنده ای ...
فراموشی خیانت است ...

اجازه ... !
اشک سه حرف ندارد ... ،
اشک خیلی حرف دارد ...

افتاده ام به جان ِ کلمه ها ... ،
با هر قاعده و دستوری هم که جمله بندی ِ شان می کنم ...
جز تنهائی معنی دیگری نمی دهند ... ،
حتی ّ ...
حتیّ حرف های ربط هم انگار ...
نمی توانند من را به تو ربط دهند ...

کمد ِ اتاق خوابی که در آن لباس ِ زنانه نباشد ...
با رختکن ِ مردانه ی ِ غسالخانه هیچ فرقی ندارد ...

وقتی خواب ...
برای ِ فرار از بیداری باشد ...
تمام شده ای ...

تنهائی یعنی وقتی دوهزار نفر آدم دارند گوش می کنند ...
تو داری به ماه نگاه می کنی ...

خاک بر سر ِ فیزیک که هنوز نفهمیده نسبیّت ِ زمان به سرعت بستگی ندارد ... ،
به فاصله بستگی دارد ...

آن چیز که عشق را تجربه ای ِ حیرت انگیز می کند عمق ِ محبّت ِ نیست ... ،
عمق ِ تعهّد است ...

از نشانه های ِ بالینی ِ تنهائی ...
بالش ِ خیس است ...