a
amin joon ۱۳ سال پیش
پیام

اخ که چه دردناک است شب...
سکوتش فریاد و ناله هایم را خفه می کند و تاریکی هایش مرا دربر می گیرد و من حس می کنم طعم تلخ تنهایی را...
شب ها سراسر درد است...
شب ها پر از خاطره ی فراموش نشدنی است...
یعنی می شود روزگاری برسد که در آن شب ها مایه آرامش من باشد؟
....................خدایا........................اندکی آرامش.....................................

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.