*"..."*
قسمت 5
دو هفته بعد...
بعد از آخرين امتحان ترم-نيلوفر و مانيا همينطور که دارن راه ميرن تو خيابون،حرف ميزنن-نيلوفر: آخيش! راحت شديما! توام که 2 هفته ديگه ميری سرخونه زندگيت!-مانيا از فکر اين که 2 هفته ديگه ميشه خانومه خونه ی اميرش قند تو دلش آب ميشه-مانيا: آره خيلی خوشحالم که ديگه همش پيش اميرمم... نيلوفر: بله ديگه منم بودم خوشبحالم ميشد! يه شوهر جنتلمن و تموم عيار! ماشين و خونه هم که داره! آخ خفه شدم از حسودی! مانيا با خنده: ديوونه مگه حسين اينطوری نيست؟ خيليم آقاس-نيلو: اون که بله! قربونه آقای خودم برم!-به اونطرف خيابون نگاه ميکنه-نيلوفر: مانيا اونجارو مسيحا! ماشينشو نگاه! وای پورشه س! آه خدايا!چرا از اين شانسا به ما ندادی!-مانيا باحرص: الان داشتین قربون صدقه ی آقاتون ميرفتينا! اگه به حسين نگفتم!!-از خيابون رد ميشن-نيلوفر: تو روی خودشم ميگم چی فکر کردی!؟ واسه من فقط قيافه داره! خونه که نداره! ماشينشم که! آخه پرايدم شد ماشين؟-مانيا يه قدم جلوتر ازنيلوفر بود،کمتر از يه متر مونده بود تا برسن به اونطرف خيابون-نيلوفر بدون اينکه متوجه بشه از پشت پاشو ميزاره رو چادره مانيا!مانيا به عقب کشيده ميشه،يه ماشين به سرعت نزديک ميشه و... جيغه نيلوفر: مــــــانـــيــــااااا...
ادامه دارد...

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))