G
Goleij 1996 ۱۳ سال پیش
پیام

در روزگاران کهن روزي جنگي در گرفت بين عقل وقلب.
درلشکرقلب احساس وعاطفه ،چشم وگوش ،دست وپااورا ياري ميکردنداماعقل يکه وتنها بود.ابتدا عقل ضربات سنگيني به قلب واردکردکه زخم هايش تاابدباقي ماند.ولي ...تنهايي عقل سبب شدشکست بخورد. دست وپا اورادرزنداني تاريک حبس کردند.
عقل سالم بود و محبوس. ولي قلب باوجودبيماري اش همه جا سرک ميکشيد.
واين است که حال آدميان بجاي نداي عقل به نداي دل گوش ميدهند.امابراثرزخم هايي که قلب برداشت عشق بيمار گونه ودروغين همه جا يافت ميشود. آگاه باشيدکه به دامش نيفتيد.

م
مریم ح ۵ سال پیش
پیام

میگه کار غلطیه که آدمارو به خاطر ترک معشوق سرزنش کنی�
عشق که دست خود آدم نیست!
گیریم حرف تو راست ! عشق دست خودت نیست!
وفاداری هم دست خودت نیست؟
تعهد هم دست خودت نیست؟
پس فرق آدم با بقیه موجودات چیه؟
عقل آدم چی میشه اگه هر چی از کتابا خوندیم رو راحت قبول کنیم؟

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.