*چکاوک پرنده ی احساس*
سلام بچه های تنهايی اميدوارم خوب باشين
شايد ديدين اينجا چن تا پست گذاشتم درمورد تنهايی دل تنگی ولی ديگه تصميم گرفتم نذارم چون موقع نوشتن بدتر ياده آدم می افته آدمو داغون ميکنه! ب قول خانوم صادقی آدم افسردگی ميگيره... بسه ديگه... من احساس ميکنم اينجا منظورم تو فضای چارجوکه ب يکی حسه خاصی دارم هيچوخ نميگم کيه ولی اون ی نفر کم کم داره ب زندگيم هيجان ميده از کسل بودن دارم دور ميشم...
از اين ب بعد اگه شد فقط مطالب طنز يا عاشقانه ميزارم...
بيخيال غم ها مگه ن بچه ها؟؟ :)
خب من برم ديگه ايشالا همه غصه هاتون آب بشه :)
دوستون دارم
من رفتم(البته از قسمت تنهايی!)
شاد باشيد خدانگهدار :-*

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(