*چکاوک پرنده ی احساس*
چه روزهای زيبايی...
صدای آواز پرندگان هنگام طواف خانه مان سحر انگيزترين صدايی ست که روحم را جلا ميدهد...
چشمانم که به خرگوشکه سفيد در لابه لای چمن ها می افتد تمام خستگيم در می رود...
گل رز هفت رنگه حياطمان برايم سری تکان می دهد و سلامی ميکند...
درخت انگورمان منتظر است برايش آبی بدهم تا ترشی جانش به شيرينى تبديل شود...
درخت گردويمان با سخاوت سايه اش را بر سرم انداخته...
چه ماه ها و روزهای زيبايی دارد بهار...
ارديبهشت... نو شدنت مبارک...
"دل نوشته هام"

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(