*چکاوک پرنده ی احساس*
کاش شخصيت های کارتونی بوديم... هر نقشی ک واسمون در نظر ميگرفتن و ما اجراش ميکرديم مهم نبود... چون چيزی نميفهميديم بدونه هيچی احساسی پوچ و توخالی...!!!
ولی...
ما انسانيم! سرشار از احساس ها!
چطور ميشه نقشی بهمون ميدن(وقتی يکی تورو عاشق خودش ميکنه يعنی نقشه عاشقی رو برات درنظر گرفته! نقشی ک روح و باطنت اجراش ميکنه نه ظاهر و جسمت!) و ما به نحو احسن اجراش ميکنيم در آخر ميگن... مهم نيست چه حسی داری! برو! نقشت رو خوب اجرا کردی!
"دل نوشته هام"

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))