before
مثل نیلوفری که بودا
یک صبح بی حکمت بهاری
در آن نِگریسته باشد زیبا بود
و زیباتر می شد
وقتی از یاد می بُرد زیبایی اش را
After
زیبایی اش را
آنقدر از یاد نَبُرد
که نیلوفر را آب بُرد وُ
زانوان هیچ بودایی دیگر
کنار بِرکه سُست نشد