سلام بر همه ی دوستای گلم که توی این سایت میان و حرفا و دردو دلاشونو اینجا میزارن.راستش من تا چند وقت که وارد 4جوک می شدم میرفتم تو قسمت خاطرات خنده دار و پ ن پ و داستانای طنزو فقط اونا رو میخوندم و پیش خودم فکر میکردم که کسایی که میان تو این سایت خیلی شادن و از هفت دولت ازادن. تا این که یه روز گذرم به اس های تنهایی و دلتنگی افتاد و اونجا بود که فهمیدم که همیشه کنار هر خنده ای اشکی هم هست و پشت این همه ادم که شادن یه عده هستن که اندازه ی همه ی ما غم و غصه تو دلشونه. اونجا بود که دوباره بعضی از خاطرات تو وجودم زنده شد و یاد گذشته ی خودم افتادم که چقدر افسرده و ناراحت بودم ولی خدارو شکر تونستم از اون حالت بیرون بیام و بشم همون امین شوخ باحال.در اینجا از همه ی دوستای پرانرژیم میخوام که هر کاری از دستشون برمیاد برای دوستای غصه دارمون بکنن تا همگی دور هم شاد باشیم و کسی غصه نخوره.خودمم بعضی از تجربه ها و راهکارامو در اختیارتون میزارم به امید روزی که هیچکس بادل گرفته از این سابت خارج نشه...
