خط زدن بر من پایان من نیست ،اغاز بی لیاقتی توست
همیشه بهترین ها برای من بوده و هست،اگر مال من نشدی قطعا بهترین نبودی ونیستی
این تو نیستی که مرا فراموش کردی
این منم که به یادم اجازه نمیدهم حتی از نزدیکیه ذهن تو عبور کند
صحبت از فراموشی نیست،صحبت از لیاقت است
محکم تر از انم که برای تنها نبودنم انچه را که اسمش را غرور گذاشتم برایت به زمین بکوب�
احساس من قیمتی داشت که تو برای پرداخت ان فقیر بودی

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(