آ
آرش ۱۳ سال پیش
پیام

<p>
دركودكى:
پاكن هايي ز پاكى داشتيم،يك تراش سرخ لاكي داشتيم كيفمان چفتي به رنگ زرد داشت،دوشمان از حلقه هايش درد داشت، گرمي دستانمان از آه بود،برگ دفترهايمان از كاه بود،تا درون نيمكت جا ميشديم ما پر از تصميم كبرى ميشديم،با وجود سوز و سرماى شديد،ريزعلي پيراهنش راميدريد،كاش ميشد باز كوچك ميشديم لااقل يك روز كودك ميشديم!!پاييزتان مبارك!</p>

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.