این بار آخرم بود ، دیگر دوباره ای نیست
دنبال من مگردید ، قلبم اجاره ای نیست
تازه رسیدم از راه ، حال سفر ندار�
باید دوباره کوچید ، انگار چار های نیست
این جاده های خاکی ، انگار قد گشیدند
ای شانه های زخمی ، راه کناره ای نیست
دستم به دامن تو ، ای کور سوی فانوس
در آسمان این شب ، حتی ستاره ای نیست
این آسمان شکسته ، ماندن ندارد اینجا
حالا زمان کوچ است ، حرفی ، اشاره ای نیست
دیگر گناه و تقصیر ، علت نمی شناسد
انسان خسته حتی ، این بار کاره ای نیست

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(