من حسود نیستم ولی...
وقتی امروز صب،سارا دوستم تو گروه نوشت دارم واسه شوهرم صبحونه آماده میکنم...یکم دلم خواست....
به یاد اون قدیما...
وقتایی که صبح زود با اون ذوق وشوق واسش صبحونه حاضر میکردم..
محاله اون شیطنت چشماشو یادم بره که میگفت:لیلي خوابو بیشتر دوست داری یا من؟!
محاله اون دنبال هم دویدنای اول صبحو یادم بره...
محاله برگشتنش...محاله گرفتن دوباره ی دستاش...
محاله دیدن چشمای قشنگش...
محاله حال من خوب بشه...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(