دیشب اومده بود دیدن دخترش ... دختری که وقتی دیدش قایم شد پشتم و با همون زبون شیرینش با ترس پرسید ( بابایی ... خانوم کیه؟) خندید ... ( دخترت چقدر شیرین حرف میزنه! )
دخترم؟؟؟ فقط دختر من؟؟؟ باردار بود ... از عشق جدیدش ... حلالیت خواست ... گفت دکتر گفته شاید بچش سالم نباشه ... گفت نفرینمو پس بگیرم ...
خدایا...
خودت میدونی بعد رفتنش بد نخواستم براش ... بد نگفتم بهش ...
خدایا ...
خودت میدونی دعا کردم برای آیندش ... حتی وقتی اشک های مادرم و دیدم ... حتی وقتی سفید شدن موهای بابام و دیدم ... خدایا ... دیدی که من بدشو نخواستم حتی وقتی من و زندگیشو و بچه ی 2 ماهشو ول کرد و رفت ... حتی وقتی دخترم فهمید همه ی دختر کوچولو ها مامان دارن جز خودش ... حتی وقتی عشق جدیدش پوزخند زد به حال و روزگارم ... خدایا ... بد نخواستم برای خودش و آدمای اطرافش وقتی شکوند غرورمو ... خدایا ... من بخشیدم ... تمام اشکامو ... تمام تنهاییامو .. تمام نبودناشو ... تموم بیتابی هامو بخشیدم خدا ... بخشیدم ... توام ببخش .. من راضی نیستم به ناقص بودن بچش توام راضی نباش خدا ... خدایا ... بخشیدم به دخترم ... توام ببخشش به رسپینا کوچولوی من ... مهربون باش باهاش ... اونم یه روزی باهام مهربون بود ...
به حرمت مهربونیای اون چندوقت ... مهربونی کن باهاش ...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(