*چکاوک پرنده ی احساس*
وقتی بچه بودم واسم ی جفت از اين دمپايی جلو بسته های سبز رنگ ک روشونم برچسب ميکی موز بود خريده بودن اونام زيره کفه پاشنشون خانه های مربعيه کوچولو کوچولو بود بعد من ب زور سنگ ريزه هارو ميکردم تو اون خانه ها بعدش ميرفتم رو کاشيا راه ميرفتم تق تق صدا ميدادن، اصن حسه پوشيدن کفشه پاشنه 10 سانتی بم دست ميداد اونموقع!!! :))))
ی همچين بچه ی خلاقی بودم من!!! بععله :))))

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!