پسرعمه: آقاي مجري شما منو بيشتر دوس داري يا ماشين عباس آقا رو؟
مجري: معلومه که تورو بيشتر دوس دارم...
پسرعمه: خب خدارو شکر!
مجري: چطور مگه؟
پسرعمه: هيچي...زدم ماشين عباس آقا رو ترکوندم نگران بودم نکنه بخاطرش منو دعوا کني!
مجري(با عصبانيت): بله!؟ زدي ماشين اون بنده خدا رو ترکوندي!؟
پسرعمه: يه اشتباه محاسباتي بود،کبريت انداختم تو باکش ميخواستم ببينم از اگزوزش آتيش مياد بيرون يا نه!
مجري: مثلاٌ اگه آتيش ميومد بيرون چي ميشد!؟
پسرعمه: من خوشحال ميشدم!
مجري: خدايا يه قدرتي به من بده اين بچه رو نزنم!
پسرعمه: خدايا يکم بيشتر بهش قدرت بده،هنوز نميدونه خود عباس آقا هم تو ماشين بود :‎|‎

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!