اعتراف نامه!!
اعتراف میکنم بچه ک بودم 3_4سال.فیلم ویدئویی ک میدیدم فک میکردم خود آدما رفتن تو فیلم..حالا این برام سوال نبود ک ادم ب این بزرگی چجور تو نوارفیلم جا شده سوالی که برام پیش میومد این بود که وقتی وسط فیلم نوار رو درمیاوردیم چند روز بعد میذاشتیم این بازیگرا ازکجا میفهمیدن تو چ حالتی بودن و دقیقا داشتن چی میگفتن!!یا فیلم رو که عقب جلو می کردیم دلم براشون میسوخت(جدی میگم!!)اخه مجبور بودن دوباره همون کارهارو کنن همون دیالوگارو بگن خسته هم نمیشدن..با خودم میگفتم بازیگری کار سختیه هااا!!!!جالب تر اینکه بادقت نگاه میکردم میدیم چ جالب دارن قشنگ برعکس کارهایی و که کردن انجام میدن!!O_o بعضی وقتا هم منتطربودم یادشون بره ی کاریو انجام بدن:))
تا از خواهرم پرسیدم گفت اینا که خودشون نیسن مث موقعی ک ازخودت عکس میگیریم تو که نمیری تو عکس تصویرته!!
و سوالی جدیدبرام مطرح شد:دوربین چگونه عکس مارو میگیره؟!اونم با یک کلیک!! :))
هعییی!!!اصن چیزی نگم بهتره...:))
