باورتون نميشه
به عنوان آخرین حربه ، در یخچالو وا کردم سرم رو کردم توش بلکه یه کم خنک بشم ، اما ...
یخچاله بیچاره فقط سرشو انداخت پایین ، فهمیدم مث دفعه های قبل که هیچ خوراکی بدردبخوری توش نبود شرمنده شده ، اونم زورش به این هوا نمیرسید ، درشو بستم ، سرمو گذشتم روی شونه ش و دوتایی های های گریه کردیم ، اشکا که می اومد بیرون یه صدای جیزززز میداد بعد بخار میشد میرفت هوا ، یه صحنه رمانتیکی شده بود که نگو
اینجا تهران ، 27.5 درجه خنک تر از جهن�
و البته 25 درجه خنک تر از اهواز
آی لاو یو فورجوکیها

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^