تو خيابون داشتم ميرفتم ، یهو یه خانوم خییلی باشخصيت بهم گفت : ببخشيد میدونین این آدرس کجاس ؟
کاغذو ازش گرفتم دیدم اوووووه ، یه عالمه میدون و کوچه پس کوچه توشه ، بعد یه عالمه فکر کردن دیدم به نتیجه نمیرسم خواستم کم نيارم گفتم خانوم ميشه نری ؟؟!*/;-
یک نگاهی بهم کرد ، یک نگاااااهی بهم کرد ، فکر کنم منو با خواهرشوور آینده ش اشتباه گرفت ! هیچی دیگه خیلی مودبانه زدم به چاک ...
من : (((((((
خانوم باشخصیته ::)
چاک : ((

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^