کاش میشد که یه بارم که شده اسم خودمو صدا کنن، اخه خانواده ی گرامی منو این گونه خطاب قرار میدن:
مَری، ماری، مارگُل، مرجان، مرمر، مژگان و...
تازه اینا خوبه، گاهی از روی محبت اسم میوه روم میذارن:
گلابی، انار، سیب، پرتقال، هلوی بابا، شلیل مامان، شفتالو و خیلی چیزای دیگه که اصن روم نمیشه بگم!
شما هم از این معضلات تو خونتون دارین؟
نکته ی کنکوری این جاست که نام شفیق بنده که کم کم داره یادم میره، مریم هستش!

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^