نیما

صبح که مدرسه بودم یکی از رفقا روداری کرد منم فلفل ریختم تو چشمش(مریض من نیستم یکی دیگست)رفت به ناظممون گفت اومد کلاس سراغ من.دوستم بهش گفته بود نمک ریخته.
اومد گفت:تو مثل اینکه نمیخای ادم بشی.چرا نمک ریختی تو چشم بچه مردم؟؟
گفتم:خخخ اقا دروغ میگن بخدا.
گفت:چشماش قرمزه. معلومه ریختی.
گفتم:اونو که ریختم.فقط نمک نبوده فلفل بوده.

اقا یکی از این همکلاسیای هفت خط ما اسم اذرسینه بعد معلم فارسیمون یه بار بهش میگه اذی یه بار اذیترومایسن کلن بهش نمیگه اذرسین.
یه برا بهش گفت:اذی کیا(چه وقت هایی)میتازی؟؟
اذرسین هم بهش گفت:شبا(شامگاهان).
بعد از این حادثه ناگوار کلا کلاس یه نمره کم کردن چون فقط میز معلم مونده و بقیه اشیا موجود در کلاس جویده شدن.

معلم ریاضیمون برگه امتحانمونو داشت تصحیح میکرد که بهم گفت بیا اینجا ببینم چی نوشتی.
رفتم پایین بعد از اینکه تصحیح کرد.
بهم گفت:خاک تو سرت تو اگه الان عربستان بودی دوتا بچه داشتی.(ینی کور شم اگه دروغ بگم)
منم گفتم:الان سه تا دارم.
بعد این اتفاق تلخ من به دفتر مدیر هدایت شدم و برای سومین بار ازم تعهد گرفتن.

به جای اینکه به گذشته فکر کنی و افسوس بخوری.به اینده فکر کن و مایوس باش.خودم.

اقا کلاس ریاضی بود.معلم گفت:
کبوتر با کبوتر باز با باز خاک تو سر کلاغ
بعدش دیدم فرصت مناسبه گفتم:
فلفل نبین چه ریزه بشکن بریز تو ابگوشت وانگهی دریا شود.
بعد از این گفته بنده(ادبیاتم تو حلقتون) میز ها جویده شدندی و معلم فرار را بر قرار ترجیح دادنی و من صاحب یک منفی شدندی.

در جنگ برد و باخت معنی ندارد
جنگ، دوسر باخت است
لئو تولستوی

اقا روز اول مدرسه سرکلاس معلم کارفناوری اومده.
حالا ما تهیا داریم کلاسو میترکونیم.
معلم:ساکت.اصن کتابارو باز کنید.
رفیقم:ببخشید میتونم اسمتونو بپرسم(مدیونید اگه فک کنید که میخاستیم درس نده)
معلم:اسمِ؟؟؟؟؟
من:تونو
معلم:چی گفتی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بیا برو دفتر معاونا میگفتن تو ادم نیستی.
بچه چیزی نشد فقط ده ضربه شلاق زدن بم.هععععععععععععععععععععیی
خدا این معلمارو از ما نگیر.

به بعضیا باس گفت انقد روزا زود میگذرن که نفهمیدیم تو کی ادم شدی.

من به‌ دنیا اومدم تا که بگم اینجا // خیلی چیزا رو خیلی رُک
کار دیگه‌ای ندارم تو این دنیا // زندگیمم شده خیلی جُک
عقده‌ها تو دلم خیلی شد // پس یه دلِ تو سینه خیلی پُر
نوه نتیجه‌ و بچه ندارم که شب عید بدم عیدیشُ
منم مثِ توء زندگیم // یه توهم عین فیل�
چیزی که می‌شنوی کُل منه و // چیزی دیگه نیست غیر این
حرفمُ نداری درکشُ // پس از هرجایی بهم حمله شد
مسأله توی مخ منه // فقط من بلدم راهِ حلّشُ
اینُ بفهم این بار // از همه‌چیم زدم واسه این کار
زندگیمُ می‌سازم // اون جوری که می‌خوا�
بهرام نورایی-حرفای من

افسوس واسه تو ای دل ساده
که هر کسی واست عقده ای فرستاده
هر کی که اومد جلوت گفت دلسوز توهه
حالا می بینی باعث غم امروز توهه
تو می خواستی زیر پرچم هیچکس نری
به هر سیاست پستی تو نیشخند زدی
نگاه ها روصدای تو شدن بیشتر شدید
ولی جوری که هستی تو رو هیچ کس ندید
تیغو بکش فک نکنم خونت از رگ بیاد
وقتی حتی مادرتم ازت مدرک می خواد
دیگه خوشی ها رو تو زندگی تصور کن
فقط یادت میدن که به خدا توکل کن
مردم می خوان باری که رو دوش هست ور دارن
پس تو رو طرد می کنن خب حقم دارن
بهرام نورایی-افسوس

زنگ زدم ب دوستم میگه نیما تویی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
میگم پ ن پ من یاسرم که عازمم واسه حرف تازه تر که لازمن واسه رپ

بابام تعریف میکرد میگفت جوون (سیگار میکشیده)بوده رفتن روستا خونه پدربزرگش رفته رو بوم خوابیده بعد عقرب نیش زده به پاش اینم سریع در رفته اومده پایین بابابزرگم بهش گفته:نترس نیش عقرب به ادم سیگاری کاری نیس.جیگر.

تو چی هستی چی میخای چی میگی؟
این مهمه تو دنیا رو چی دیدی؟
اگه از سرت بیرونم کردن
اگه خشک شدم کندم سپردنم به باد
تو منو بخاطر تفاوتم درک کن
جای اینکه منو بخاطر شباهتم بخوای
من یه فکرم نه فقط یه خواننده فرزند امروزم
از جنس اینده تو نمیخواد مشکلو بگی
من خود اون مشکل لعنتیم که دهن وا کرده
بهرام نورایی

مغزمو سوراخ کن
تو جرقه اول یه دنیای خوبه
من که یه ورق مچاله شد�
که ارزشم شده دست خطی که رومه
من خیلی نوشتم اسممو رو بخار شیشه ی قلبت
پس هستم تا وقتی که بیرونت سرده و توت گرمه
من پاکم نکن
این یه خواهش نیست این یه هشداره
دیگه گلم از قدرت احمقا نیست
از سکوت مغزای هشایره
هرچند منو جامعه تردم کرد
ولی بیرونم سرده و قلبم گرمه
بهرام نورایی-

به چی اعتقاد داری؟ به عشق یا نفرت
به چی اعتقاد داری؟ به علم یا ثروت
به عشقای قدیمی یا کینه های نو
به جیب های خالی یا سینه های پر
به چی اعتقاد داری؟
به قطره های بارون
یا شاید حتی به سکوت لحظه های ارو�
به خنده های یه بچه ی کوچیک
یا به گریه های یه مرد تو خنده روتین
به حوسای کثیف یا نصیحت پیرا
به شعارای سفید یا حقیقت سیاه
بهرام نورایی

از بچگی بهم گفتن بزرگ میشی یادت میره
ولی من کوچیک شدمو یادم موند و این یادم داد
که واقعیت همیشه خلاف گفته هاشون خواهد بود
این اهنگ حالت روحی الان منه نه خوشگله نه زشت
نه عامه پسند
نه واسه مهمونی خوبه
نه توی ماشین وسط یه جاده پر از منظره قشنگ
نه خوبه نه بد
نه درست نه غلط
نه سیاهه نه سفید خاکستریه
این یعنی رنگ واقعیت
واقعیتی که میگه زندگی یه بازی
رویاهات میکشنت جلو
خاطراتت میکشنت عقب
چی میمونه ازت
یه چیزی میشی به عمق افکارتو به طول زندگی
بهرام نورایی-

تفسیر دنیا از نگاه من سه کلمست
دوره افول بشریت
دوره رنج دوره زجر
مقصد ثریا بنیان کج
ومن حاصل یه خودکشی تو دنیای دیگ�
شد غصه غذام تو این توهم با شکوه به اسم دنیا
مخدر هواست
احمق منم که فک میکنم مسکن دواست
نه فقط سِرَم میکنه
بهرام نورایی-

فقط پاک باش خالص ناب
بزرگ مثل فکرات قبل خواب
بهرام نورایی-

شاهکار ادبی قزنفر:
شب بود و خورشید با روشنی میدرخشید،پیرمردی جوان یکه و تنها با خانواده اش در سکوت گوش خراش خیابان قدم زنان ایستاده بود.
اگه یه لحظه لبخند اومد رو لبت بلایک