خوش به حال دخترا.در ایام کودکی با اذیت کردن داداشاشون اسباب نشاط خود را فراهم میکنند.درجوانی و میانسالی هم با زبون درازی به مادر شوهر و خواهر شوهر و جاری حسابی سرگرم اند.تو ایام کهن سالی هم با تیکه انداختن و متلک گفتن به دوماد وعروس اوقات فراغت خود را پر میکنند.اون وقت پسرا در کودکی که همش از دست خواهراشون اذیت میبینند تو جوانی هم همش باید بین مادر و زنشون میانجی گری کنند در کهن سالی هم که دیگه کسی کاری شون نداره.
