زهرا

تکیه گاهی است که بهشت زیر پایش نیست . . .
اما همیشه به جرم پدر بودن باید ایستادگی کند و
با وجود همه مشکلات ،
به تو لبخند زد تا تو دلگرم شوی . . .
که اگر بدانی چه کسی کشتی زندگی را
از میان موج های سهمگین روزگار ،
به ساحل آرام رویاهایت رسانده است ؛
” پدرت “را می پرستیدی . . .

موسی داشت بــــرای عبـــادت بـــه کـــوه طور میرفـــت !
بین راه شخصـــی گفـــت : بـــه خــــدا بگـــو ،
اگــــر حاجـــتمو نـــدی ؛ آبروشو میـــبرم!
در منــــاجاتـــش ، نـــــدا اومــــد ،
بــــه بنـــدم بگــــو ، حاجتشـــو دادیم!
در راه برگشـــت ، موسی ، بهش رسیـــد ، گفـــت:
خــــدا حاجتتو داد ،
فقـــط بگـــو چطور میخواستــــی آبروی خــــدارو ببــــری!
گفتــــ : بــــه عـــزت و جلالــــش قســــم !
میـــخواستم دستـــمو قـــطع کـــنم ،
و در کوچـــه هـــا بـــه همــــه نشون بـــدم ،
و بگــــم : ایـــــن دســــت بســــوی کــــریــــ�
بلنــــد شـــــــد و دســـت خــــالــــی برگشــــت. . .