هومن

خدايا
اى مهربان
گاهى در اوج بى خيالى غرق در گناه فراموشت مى كنم!
نه اين كه بخواهم نه!
اما فراموشت ميكنم.
و تو آنقدر مهربانى كه مرا در اوج گرفتارى فراموش نميكنى فقط كافيست صدايت كنم.
دوستت دارم اى مهربانترين مهربانان.

اي نگارنده كتاب زندگي�
اي مولف قصه تقدير�
و اي صاحب تمام وجود�
كتاب زندگيم را
خودت با پاياني خير به اتمام برسان
آمين