♣ هفت خاج♣

جوانمردی و احترام وقتی زیر پا رفت که
چرخ کوچک تراکتور جلوتر از چرخ بزرگ افتاد...

خاکی خاکی ام آنکه دنیایم بود
آنچنان زمینم زد که تا آخر عمر باید خودم را بتکانم.

هرگز به یادت نخواهم انداخت که برگردی
مهم باشم خودت برمیگردی...

زمستان سردی بود...
سفیدی برفها چشم هارو میزد!!تو رفتی و جای پاهات رو برف ها پر کردند
ولی از یه جایی به بعد دیگه جای پای یک نفر نبود...

بگذار یادم نرود مرا در شبی رو به انتهای زمستان
به هیچ خدایی نسپردی و رفتی....