فرشاد شیرگیر

دارند گوشه کنار این شهر تکیه میزنند...
من در غم بی تکیه گاهی زنیبم(س)

اینجا گر نوکر شدی در عرش سلطان میشوی.
زانو بزن در محضرش طوفان میدان میشوی .
نام حسین بن علی داروی درد عالم است .
فطرس بگویک یا حسین والله درمان میشوی.

غرور سکینه شکست،وقتی عمو بی دست به خیمه ها برگشت...