خب یکی از سرگرمی های بی نظیر ما در کودکی:
صدای ناهنجاری بود که با گذاشتن دهان باز روی بازو یا ساعد خود یا شخص دیگری انجام می شد
اما نکته اصلی اینجاست
یه سرگرمی و البته اثبات اقتدار نسبت به بچه های کوچک تر
برگردوندن پلک بود!
یه سری از جوانان بودن با چشم های خون ترجیحا برق زده در جوشکاری که با این سرگرمی ما رو می ترسودن
راستی اون ساعت مچی ها رو یادتونه که شیشه شون سبز یا بنفش بود؟!
البته تیر آخرم اینه!
حلال نمی کنم کسایی رو که با انداختن نور اون ساعت ها رو دیوار ما رو ساعت ها سر کار می فرستادن!
هر چه قدر دنبالشون رفتیم نتونستیم بگیریمشون
مخلصیم :)
